Απόπειρα κατασκευής συναίνεσης ή καλύτερα συνενοχής

Η ολοκλήρωση των επαφών του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς δεν έφερε τίποτε καινούργιο.

Και πώς άλλωστε;

Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση, σύμφωνα και με τις εντολές της τρόικα και της Κομισιόν, επιδιώκει να κατασκευάσει μία συναίνεση – κι όπως λέμε και στον τίτλο στην ουσία συνενοχή – για την εφαρμογή της καταστροφικής του πολιτικής.

 Οι ηγέτες των κομμάτων που συμμετέχουν στο συγκεκριμένο πολιτικό σκηνικό δεν ξέφυγαν από τα αναμενόμενα.

Ο κ. Σαμαράς εξαπέλυσε τη ρητορεία του – δήθεν κατά του μνημονίου – αφήνοντας παραθυράκι ότι μπορεί να ψηφίσει «επιμέρους ρυθμίσεις» του μεσοπρόθεσμου προγράμματος.

Ο κ. Καρατζαφέρης και το ΛΑΟΣ στην ουσία επιδιώκει συνδιαχείριση και συμμετοχή στην οικοδομούμενη  «συναίνεση».

Ο κ. Κουβέλης και η κ. Μπακογιάννη άσκησαν κριτική, κλείνοντας το μάτι και αφήνοντας περιθώρια διαλόγου με την κυβέρνηση.

Αλήθεια, όμως, ο κ. Τσίπρας τι ακριβώς γύρευε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό; Τώρα θυμήθηκε να πάει, έστω για να δηλώσει την αντίθεσή του; Την επαύριο της εξαγγελίας των νέων βάρβαρων και καταστροφικών μέτρων;

Η κ. Παπαρήγα επέλεξε τη μη συμμετοχή σ’ αυτές τις συναντήσεις. Και σε μια χαρακτηριστική της αποστροφή σε συνέντευξη είπε: «Εμείς πιστεύουμε ότι αργά ή γρήγορα ο λαός θα αντιδράσει όπως πρέπει. Και δεν θέλουμε να χαθεί χρόνος. Αν θες να κερδίσεις τον πόλεμο πρέπει να κερδίζεις επιμέρους μάχες και οι εκλογές μια επιμέρους μάχη είναι …»

 Τώρα το αργά ή γρήγορα είναι αρκετά ασαφές έως μεταφυσικό. Το ζήτημα είναι ότι εδώ και τώρα ο λαός χάνει στοιχειώδη δικαιώματα και κατακτήσεις. Και το ερώτημα είναι τι πρέπει να γίνει;

Τώρα!

Όχι σ’ ένα ασαφές και απροσδιόριστο μέλλον.

Όπως προκύπτει  οι πολιτικές ηγεσίες – παρά την όποια ρητορική – βρίσκονται πολύ μακριά από τις ανάγκες των εργαζομένων, της οικονομίας, της χώρας.

Βάζει κανείς ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να απομακρυνθεί τώρα. Διότι δεν έχει καμιά πολιτική ή ηθική νομιμοποίηση να εφαρμόζει αυτές τις πολιτικές. Δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να υποθηκεύει το μέλλον αυτού του τόπου και να ταπεινώνει εκατομμύρια Έλληνες.

Τώρα!

Όχι αύριο και στο απροσδιόριστο μέλλον.

Βάζει κανείς το θέμα για ένα νέο σχηματισμό κυβερνητικής, κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας που να εφαρμόσει μια ριζικά διαφορετική πολιτική και θα αναλάβει την ευθύνη να βγάλει τη χώρα από την κρίση και το αδιέξοδο.

Τώρα!

Θέτει κανείς ότι αυτό το χρέος δεν το πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες. Είναι δικό τους, όχι δικό μας.

Δεν πληρώνουμε, δεν πουλάμε. Δεν ξεπουλιόμαστε.

Τώρα!

Ό,τι  σέρνεται ως καταστροφολογία και ως συντέλεια του κόσμου, ως μια νέα αποκάλυψη, από τους υποστηρικτές της τρόικα και του μνημονίου, και από τους εντεταλμένους εκπροσώπους τους,  μπορεί να αποτραπεί.

Ό,τι φαίνεται σήμερα αδύνατο, μπορεί να γίνει εφικτό με έναν άλλο συσχετισμό δύναμης και με την αφύπνιση και πρωτοβουλία των ίδιων των Ελλήνων πολιτών.

Τώρα!

Χωρίς άλλη αναβολή και υπεκφυγές.

Χωρίς να συμφωνούμε με το γενικό πνεύμα της εφημερίδας, αναδημοσιεύουμε το παρακάτω  σημερινό άρθρο, γιατί είναι χαρακτηριστικό για το πώς και σ’ αυτούς που στήριζαν τις κυβερνητικές επιλογές διαμορφώνονται και άλλες σκέψεις.

ΔΙΩΡΗ ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΠΟΥ ΠΕΡΥΣΙ ΔΗΛΩΝΕ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Υπουργική συναίνεση για προσχεδιασμένα μέτρα

Υπουργική... συναίνεση στη νέα λεηλασία μισθωτών και συνταξιούχων εξασφάλισε χθες ο πρωθυπουργός, μια μέρα πριν ζητήσει το ίδιο και από τους αρχηγούς των κομμάτων, τους οποίους συναντά σήμερα στο μέγαρο Μαξίμου. Παρά τις επιμέρους φραστικές αλλά άνευ ουσίας διαφοροποιήσεις, όλοι οι υπουργοί συναίνεσαν στο νέο πακέτο μέτρων, όπως έδειξε και η κυβερνητική ανακοίνωση που εξεδόθη αμέσως μετά το υπουργικό συμβούλιο.

Η κυβέρνηση, επιβεβαιώνοντας το δημοσιονομικό αδιέξοδο της πολιτικής της:

* Επέλεξε και πάλι, όπως και το 2010, τον εύκολο δρόμο της φοροεπιδρομής και της περικοπής μισθών και συντάξεων για να μειώσει το έλλειμμα του 2011. Τα μέτρα εισηγήθηκε ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, παρά το γεγονός ότι πέρυσι ουκ ολίγες φορές είχε πει δημόσια ότι θα παραιτηθεί αν χρειαστεί να γίνουν νέες περικοπές γιατί αυτό θα σημαίνει ότι έχει αποτύχει.

* Αποφάσισε να «μικρύνει το κράτος» διά των αποκρατικοποιήσεων - ιδιωτικοποιήσεων. Για το λόγο αυτό βγάζει στο σφυρί σχεδόν όλους τους κρατικούς οργανισμούς πουλώντας τη συμμετοχή του Δημοσίου και προωθεί την πώληση ακίνητης δημόσιας περιουσίας μέχρι του ποσού των 50 δισ. ευρώ. Στόχοι εξαιρετικά φιλόδοξοι για την επίτευξη των οποίων εκφράζονται ζωηρές επιφυλάξεις και από υπουργούς, ιδίως για τα 50 δισ. ευρώ, (εξέφρασε επιφυλάξεις σε προηγούμενο υπουργικό ο Ευάγγ. Βενιζέλος) που πρέπει, να βρεθούν μέχρι το 2015.

Ο πρωθυπουργός μίλησε σε δραματικούς τόνους και επιχείρησε να πείσει ότι τα νέα μέτρα είναι πατριωτικό καθήκον για τη σωτηρία της χώρας. «Η μάχη συνεχίζεται και σε αυτή τη μάχη το πατριωτικό καθήκον δεν συγχωρεί λιγοψυχία» είπε. Τόνισε: «Βάλαμε την χώρα σε κατάσταση νοικοκυρέματος και τώρα δεν επιτρέπεται πισωγύρισμα». Είπε ακόμα ότι οι νέες αποφάσεις χρειάζονται για να αποφευχθεί οριστικά ο κίνδυνος χρεοκοπίας για την Ελλάδα.

«Δημοσιονομική κατοχή»

Από την εξάωρη συνεδρίαση περισσότερες από δυόμισι ώρες χρειάστηκε ο υπουργός Οικονομικών για να αναλύσει όλα τα μέτρα. Στη συζήτηση που ακολούθησε δεν έλειψαν οι εντάσεις. Η πιο σημαντική εκείνη μεταξύ του ίδιου και του Ευάγγελου Βενιζέλου. Σύμφωνα με πληροφορίες, στην τοποθέτησή του ο υπουργός Εθνικής Αμυνας χρησιμοποίησε την φράση «βρισκόμαστε σε δημοσιονομική κατοχή», ενώ σε άλλο σημείο της παρέμβασής του μίλησε για «αλαζονική συμπεριφορά» του υπουργού Οικονομικών, επειδή, λέει, δεν λαμβάνει υπ' όψιν του τις προτάσεις των άλλων υπουργών. Ο κ. Παπακωνσταντίνου αντέδρασε έντονα λέγοντας «δεν το δέχομαι αυτό, έχουμε ένα πρόβλημα που πρέπει να λύσουμε». Ο κ. Βενιζέλος διευκρίνισε μετά το τέλος της συνεδρίασης ότι δεν εννοούσε ότι η τρόικα ή η πολιτική του υπουργού Οικονομικών προκαλούν δημοσιονομική κατοχή, αλλά το γεγονός ότι το υπέρογκο χρέος δεκαετιών δημιουργεί τέτοιες συνθήκες. Εξήγησε ακόμα ότι για αλαζονική συμπεριφορά κατηγόρησε τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών. Ο κ. Βενιζέλος πάντως δεν έθεσε θέμα ψήφισης του μεσοπρόθεσμου με 180 βουλευτές γιατί, όπως είπε, δεν απαιτείται τέτοια πλειοψηφία επειδή πρόκειται απλώς για ένα σχέδιο τριετούς προϋπολογισμού.

Στα όρια της λαϊκής νομιμοποίησης

Εντύπωση έκανε η παρέμβαση του Κ. Σκανδαλίδη. Υποστήριξε ότι η εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου αγγίζει τα όρια της λαϊκής νομιμοποίησης της κυβέρνησης και υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να αντέξει αν η τρόικα επιμείνει σε θέματα εθνικών εγγυήσεων (υποθήκες κρατικής περιουσίας) και απολύσεων δημόσιων υπαλλήλων.

Ο Μ. Χρυσοχοΐδης άφησε αιχμές κατά άλλων υπουργών λέγοντας ότι «ορισμένοι δίνουν μάχες οπισθοφυλακής» και υπό αυτές τις συνθήκες κανένα πρόγραμμα δεν θα πετύχει. Πρότεινε να συσταθεί τράπεζα επενδύσεων και ανάπτυξης στα πρότυπα της παλιάς ΕΤΕΒΑ με ιδιωτικά και δημόσια κεφάλαια.

«Πρόεδρε, κοίτα τους στα μάτια»

«Δεν υπάρχουν μόνο οι ξένοι, τους οποίους πρέπει να πείσουμε, υπάρχει και μια κοινωνία στην οποία αναφερόμαστε» είπε ο Δημ. Ρέππας και, σύμφωνα με πληροφορίες, ζήτησε από τον πρωθυπουργό να κοιτάξει τους ξένους δανειστές της χώρας στα μάτια στις διαπραγματεύσεις που κάνει μαζί τους.

Η Αννα Διαμαντοπούλου πρότεινε να οριστεί ειδικός υφυπουργός για το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων, ζήτησε να στηρίξουν όλοι οι υπουργοί με ενιαία φωνή και να εφαρμόσουν όσα αποφασιστούν «γιατί αλλιώς θα λύσουμε το χειρόφρενο προς τη χρεοκοπία». Πρότεινε ακόμα να συμψηφιστούν χρέη ιδιωτών και Δημοσίου.

Ο Γ. Ραγκούσης είπε ότι υπάρχει ένα νομοσχέδιο με συγχωνεύσεις 28 οργανισμών (δουλειά που είχε κάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος), αλλά επειδή είναι λίγοι δεν το φέρνει ακόμα στη Βουλή. *

Ελλάδα: μια χώρα προς πώληση

Ένας χρόνος μετά το μνημόνιο εκείνο που καταγράφεται είναι η ολική αποτυχία της πολιτικής και των επιλογών που το ακολούθησαν.

 Τη στιγμή που έχουν πραγματοποιηθεί συντριπτικά πλήγματα στα εργασιακά δικαιώματα, στο εισόδημα μισθωτών και συνταξιούχων. Τη στιγμή που η αγορά συρρικνώνεται, η ανεργία καλπάζει, οι προσδοκίες των νέων ανθρώπων συντρίβονται, η  απάντηση είναι μια ακόμη πιο σκληρή πολιτική με ολική αποψίλωση  και των τελευταίων εργασιακών κατακτήσεων και δικαιωμάτων.

 Με τη δέσμευση, την  υποθήκευση και  εκποίηση της δημόσιας περιουσίας -  των πιο ζωτικών και δυναμικών της στοιχείων.

«Από την πώληση του ΟΤΕ, της ΕΥΑΘ, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, του ΟΛΠ και του ΟΛΘ, ξεκινούν οι αποκρατικοποιήσεις όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του το υπουργείο Οικονομικών. Όσον αφορά στα νέα μέτρα, ύψους 6 δισ. ευρώ, αυτά θα ανακοινωθούν μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την τρόικα και αφού συζητηθούν πρώτα με τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα.»

 Αυτά γράφονται στο σημερινό τύπο.

 Και ήρθαν ως συνέπεια ιταμών πιέσεων και απαιτήσεων από την τρόικα, από τους «εταίρους» της ΕΕ, από κάθε «σύμβουλο», και εκπρόσωπο διεθνών κερδοσκοπικών κέντρων.

 Από τους δανειστές που με  νοοτροπία τοκογλύφου – κατακτητή,  αντιμετωπίζουν απαξιωτικά το σύνολο των Ελλήνων  και απαιτούν σαρωτικά μέτρα σε βάρος των μισθωτών, των μικρομεσαίων και των κοινωνικών δαπανών και υποδομών.

Απαιτούν και πιέζουν για την κατασκευή της συναίνεσης και της αποδοχής αυτών των επιλογών.

 Και οι κυβερνώντες  αυτή τη χώρα – ψελλίζουν κουβέντες για «πατριωτικό χρέος» για τη σωτηρία από τη χρεωκοπία – προσφέροντας « γην  και ύδωρ»   στους επικυρίαρχους τους.

 Κινδυνολογούν και καλλιεργούν τον πανικό, την αντίληψη ότι δεν υπάρχει καμιά άλλη λύση, ότι όλα αυτά αποτελούν κάτι το «μοιραίο».  

 Οι ηγεσίες, πάλι,  των κομμάτων που θεωρητικά αντιτίθενται στην ασκούμενη πολιτική αρκούνται σε κλισέ και σε ασκήσεις ρητορικής και καταγραφής εκλογικών ποσοστών

 Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αυτό το πολιτικό κενό που διαπιστώνεται καλυφθεί από άλλες δυνάμεις, από την ανάπτυξη μιας άλλης κοινωνικής και πολιτικής δυναμικής.  

 Το μήνυμα πέρα από την απαισιοδοξία, τη μοιρολατρία, το συμβιβασμό μπορεί να είναι μια ανάταση των ίδιων των Ελλήνων πολιτών, των εργαζομένων, όλων των δημιουργικών δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας.

Κάποια τραγούδια που λένε αλήθειες … κι όχι μόνο

 Επειδή έχουμε χορτάσει από βαρυσήμαντες αναλύσεις θα παραθέσουμε δυο τραγούδια από την ταινία του Νίκου Καλογερόπουλου «Οι Ιππείς της Πύλου» …

 Θυμίζουν εποχές περασμένες.

 Τότε που οι Έλληνες αντιστέκονταν.

Και την οργή, το θυμό, την αγανάκτησή τους την εξέφραζαν και με μια … αριστοφάνεια διάθεση.

Γιατί η σάτιρα, το χιούμορ συχνά είναι όπλο των καταπιεσμένων

Το πρώτο είναι το «Καραϊσκάκης» ή «Έτσι μου είπαν να τα πω».

Το δεύτερο «Δεν πλερώνω» …

 Καλά ακούσματα, λοιπόν.

 Να δούμε, επίσης, πότε την οργή που σήμερα συσσωρεύεται θα την κάνουμε πράξη, διεκδίκηση και τελικά πολιτικό αποτέλεσμα …  

«Η ΕΕ δεν πιστεύει στην Ελλάδα». Η Ελλάδα, όμως, πού πιστεύει;

  Στροφή 180 μοιρών της ευρωζώνης στο θέμα της αντιμετώπισης του ελληνικού χρέους διαπιστώνει η γερμανική έκδοση των Financial Times. Η ευρωζώνη βλέπει αναδιάρθρωση και ο Παπακωνσταντίνου το σκέφτεται, γράφει η εφημερίδα.

  Στην ηλεκτρονική της έκδοση η εφημερίδα επικαλείται εκπροσώπους πολλών κυβερνήσεων, οι οποίοι επιβεβαιώνουν ότι δεν αποκλείεται πλέον μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Ο λόγος για τον οποίο συντελείται αυτή η αλλαγή στάσης στις χώρες της ευρωζώνης είναι ότι αμφισβητείται όλο και περισσότερο η ικανότητα της Ελλάδας να επιστρέψει εντός του 2012 στις αγορές προκειμένου να αναχρηματοδοτήσει ένα μέρος του χρέους της, γράφει η εφημερίδα.

  Οι Financial Times προσθέτουν ότι στην περίπτωση αυτή θα ήταν πολύ υψηλές οι δανειακές ανάγκες του ελληνικού κράτους τις οποίες θα έπρεπε να καλύψουν χώρες της ευρωζώνης. Ενδεχόμενη παράταση και αύξηση του πακέτου διάσωσης της Ελλάδας είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί και να εξηγηθεί πολιτικά στις χώρες της ευρωζώνης. «Θα πρέπει να ληφθούν οι δέουσες αποφάσεις», φέρεται να δηλώνει στην εφημερίδα αξιωματούχος υπουργείου Οικονομικών μεγάλης χώρας-μέλους της ευρωζώνης. «Θα πρέπει να έχουμε για την περίπτωση αυτή ένα σχέδιο στην τσέπη», φέρεται να δηλώνει στην εφημερίδα σύμβουλος πρωθυπουργού χώρας της ΕΕ που δεν κατονομάζεται.

Ο Παπακωνσταντίνου το σκέφτεται

( τώρα … σωθήκαμε!)

  Η γερμανική οικονομική εφημερίδα αναφέρει ότι ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους θα έπληττε και άλλες προβληματικές χώρες. Στις αγορές θα άρχιζαν οι εικασίες για το εάν θα προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση και η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, ενώ θα αυξανόταν το καπέλο επικινδυνότητας επί των ομολόγων τους. «Τα προβλήματα των τριών αυτών χωρών είναι αλληλένδετα. Το ζητούμενο είναι να κόψουμε τον γόρδιο δεσμό», υποστηρίζεται στην ευρωζώνη.

   Στη συνέχεια το δημοσίευμα αναφέρεται στις ενστάσεις που διατυπώνει στο ενδεχόμενο ενός Haircut επί των ελληνικών ομολόγων το στέλεχος του ασφαλιστικού ομίλου Generali Τόρστεν Ούτεχτ. Υπογραμμίζονται επίσης οι κίνδυνοι που συνεπάγεται ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους, με δεδομένο ότι δεν προβλέπεται σχετική διαδικασία από την ΕΕ.

   Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης ο ισχυρισμός της εφημερίδας που θέλει τον έλληνα υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου να είναι διατεθειμένος να σκεφτεί το ενδεχόμενο μιας αναδιάρθρωσης παρά τις διαψεύσεις της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

  Οι Ευρωπαίοι «ανησυχούν», η κυβέρνηση το  … σκέφτεται.

Διεθνή κοράκια – ίδε Σόρος  κα – περιφέρονται στον ελληνικό χώρο στοχεύοντας σε «επενδυτικές ευκαιρίες» .

  Μήπως ήρθε η ώρα οι Έλληνες πολίτες, οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που αναζητούν μια εναλλακτική λύση, να το σκεφτούν και αυτοί … τελείως διαφορετικά και αρκετά ριζοσπαστικά.

 Γιατί τα πράγματα μπορεί να μην είναι έτσι όπως φαίνονται ή όπως μας τα παρουσιάζουν. Και όπως τους βολεύει να μας τα παρουσιάζουν.

  Και  αυτή η κουρασμένη, παραπαίουσα – και οιωνεί συμπεριφερόμενη ως γεροντοκόρη - Ευρώπη μήπως είναι αναγκαίο να δεχτεί ένα ισχυρό σοκ, το οποίο υπό προϋποθέσεις μπορεί να λειτουργήσει και  αναγεννητικά.

Κυρίως για τους Ευρωπαίους πολίτες και εργαζομένους.

Και όχι για τα συμφέροντα των γνωστών ισχυρών του χρήματος και της ακόρεστης κερδοσκοπίας.

( Η κύρια πηγή για την αρθρογραφία ήταν η Deutsche Welle).

12 νεκροί σε σχολείο στο Ρίο ντε Τζανέιρο μετά από επίθεση οπλισμένου νεου

Ένας 23χρονος – πρώην μαθητής – εισέβαλλε σε σχολείο στο Ρίο ντε Τζανέιρο και δολοφόνησε 11 μαθητές – 10 κορίτσια και ένα αγόρι.

 Ο δράστης είναι και αυτός νεκρός – ενώ δεν είναι ακόμη γνωστό αν αυτοκτόνησε ή αν σκοτώθηκε από πυρά της αστυνομίας.   

Ονομαζόταν Wellington Menezes Oliveira και εισέβαλλε στο σχολείο  Escola Municipal Tasso στην περιοχή Realengo στις 8 το πρωί, τοπική ώρα.

Αργότερα εκπρόσωπος της αστυνομίας ανέφερε ότι βρέθηκε επιστολή του δράστη όπου έλεγε ότι θα αυτοκτονήσει μετά την επίθεση.

 Αυτόπτες μάρτυρες ανέφερα ότι μπήκε στο σχολείο, ειδικότερα σε μια τάξη του ισογείου όπου ανυποψίαστοι μαθητές έκαναν το μάθημα των Πορτογαλικών, ζήτησε δήθεν να βγάλει ένα λόγο και στη συνέχεια άρχισε να πυροβολεί.

 Άλλοι αξιωματικοί της αστυνομίας ανέφεραν ότι σκοτώθηκαν 12 μαθητές, ο ίδιος ο δράστης και τουλάχιστον 20 τραυματίστηκαν.

Εκατοντάδες κάτοικοι συγκεντρώθηκαν έξω από το σχολείο που βρίσκεται σε μια φτωχή γειτονιά του Ρίο και στο οποίο φοιτούσαν μαθητές σε ηλικία 9 ως 14 ετών.

13 νεκροί από τις δυνάμεις των ανταρτών στη Λιβύη μετά από λάθος επιδρομή των Νατοϊκών αεροπορικών δυνάμεων!

Ο ανταποκριτής του BBC Wyre Davies αναφέρει ότι υπάρχει πολύς θυμός και σύγχυση στο νοσοκομείο της Ατζαμπίγια».

Οι αντάρτες στην ανατολική Λιβύη υποστηρίζουν ότι κτυπήθηκαν κατά λάθος σε μια νατοϊκή αεροπορική επιδρομή.

Οι γιατροί στην Ατζαμπίγια ανέφεραν στο BBC ότι τουλάχιστον 13 μαχητές σκοτώθηκαν, ενώ στην περιοχή υπήρξαν χαοτικές σκηνές.

Ωστόσο, είναι το τρίτο σχετικό επεισόδιο τις τελευταίες ημέρες όπου εμπλέκονται οι διεθνείς δυνάμεις που κατά τα άλλα σκοπό έχουν να προστατέψουν τους Λίβυους πολίτες.

 Ένας αξιωματικός των εξεγερμένων ανέφερε ότι είδε τουλάχιστον τέσσερις πυραύλους να πέφτουν ανάμεσα στους μαχητές.

 Πολλοί άνθρωποι σκοτώθηκαν και πολύ περισσότεροι τραυματίστηκαν, συμπλήρωσε.

 Σίγουρα, υπάρχει πολλή οργή και θυμός ανάμεσα στους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι εγκαταλείπουν την πόλη κατά χιλιάδες ύστερα από φήμες που έφερναν τις δυνάμεις του Καντάφι να επιτίθενται σ’ αυτήν.

Ένας κάτοικος αναρωτήθηκε: « Το ΝΑΤΟ με όλον αυτόν τον εξοπλισμό που διαθέτει έπεσε σε δεύτερο λάθος. Είναι, όμως, πραγματικά ένα λάθος ή κάτι κρύβεται από πίσω;»

«Η Πορτογαλία είναι το 'τελευταίο κεφάλαιο' της κρίσης χρέους στην Ευρώπη»;

«Η προσφυγή της Πορτογαλίας τροφοδοτεί το φόβο για αντιδράσεις ντόμινο», γράφει στην ιστοσελίδα της η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt του Ντίσελντορφ, η οποία σημειώνει:

«Και όμως οι ανησυχίες για αντιδράσεις ντόμινο δεν έχουν κοπάσει. Στα επιτόκια κρίνεται και η μοίρα της Ελλάδας, δήλωσε ο Γερμανός οικονομολόγος Γκούσταβ Χορν, και προειδοποίησε ότι μετά την διάσωση της Πορτογαλίας πρέπει η ΕΕ να βοηθήσει και την Ελλάδα».

Ο κ. Χορν δεν τάσσεται υπέρ της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, διότι ούτε στην περίπτωση αυτή προστατεύεται η χώρα αποτελεσματικά από το πρόβλημα των υψηλών επιτοκίων και υπογραμμίζει ότι αναδιάρθρωση, που σημαίνει στην ουσία χρεοκοπία, «αλλάζει ριζικά τον χαρακτήρα των ομολόγων της ΕΕ. Διότι μετά από μια χρεοκοπία τα τελευταία γίνονται πιο επισφαλή από τα αμερικανικά ή τα ιαπωνικά. Γι’ αυτό πρέπει να αποτραπεί η χρεοκοπία οποιασδήποτε χώρας μέσω μιας κοινής υποστηρικτικής προσπάθειας, υποστηρίζει ο Γκούσταβ Χορν.»

«Η Πορτογαλία το τελευταίο κεφάλαιο της κρίσης χρεών», είναι ο τίτλος σχολίου της ισπανικής εφημερίδας El Pais: «Η απόφαση της πορτογαλικής κυβέρνησης δεν εξέπληξε κανέναν. Τα επιτόκια που έπρεπε να πληρώσει η Λισαβόνα για τα ομόλογά της είχαν αγγίξει πια μη ανεκτά επίπεδα.

Ο πρωθυπουργός Ζοζέ Σόκρατες επεδίωκε να προσφύγει η χώρα του στον μηχανισμό στήριξης μετά τις προκηρυχθείσες εκλογές. Όμως οι εξελίξεις στις χρηματαγορές απέτρεψαν αυτή την αναβολή.

Από τις εξελίξεις των επόμενων ημερών θα φανεί, εάν επαληθευτεί η θεωρία του ντόμινο. Σε μια τέτοια περίπτωση οι κερδοσκοπικές επιθέσεις θα επικεντρωθούν στο ισπανικό δημόσιο χρέος. Υπέρ της θεωρίας του ντόμινο δεν συνηγορούν όμως οι πρόοδοι που πέτυχε η Ισπανία μέσω των μεταρρυθμίσεών της.

Έτσι το πιθανότερο σενάριο είναι ότι η κρίση χρεών στην ευρωζώνη τερματίζεται με την περίπτωση της Πορτογαλίας.»

Τραγωδία στη Λαμπεντούζα – Αγνοούνται 250 λαθρομετανάστες

Η τραγωδία στη Λαμπεντούζα με 250 αγνοούμενους, μετά από ναυάγιο πλοιαρίου που μετέφερε λαθρομετανάστες, απασχολεί σήμερα τις μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες.

Η ιταλική La Stampa: «Νομίζαμε πως ξέραμε τα πάντα για το μεταναστευτικό πρόβλημα…. Τις  ανάγκες των μεταναστών, τα αιτήματά τους, γιατί εγκατέλειπαν τα κέντρα υποδοχής, σαν να επρόκειτο για κάτι μακρινό, για τα σύνορα ΗΠΑ - Μεξικού.

Σήμερα, μια ημέρα μετά τον φρικτό θάνατο λαθρομεταναστών στη θάλασσα, ξέρουμε κάτι παραπάνω.

Η Ιταλία και η Ευρώπη προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις να σταματήσουν το κύμα των προσφύγων μέσω ενός ειδικού πλαισίου συμφωνιών και νόμων.

Οι μετανάστες εμψυχώνονται από την απελπισία τους και τολμούν να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους. Πρόκειται για μια σύγκρουση της θωρακισμένης Ευρώπης και των απελπισμένων μεταναστών.»

Η γαλλική Le Figaro: «Οι 27 χώρες-μέλη της ΕΕ απειλούνται από μια νέα κρίση, αιτία της οποίας είναι οι ανατροπές στη Βόρεια Αφρική που προκαλούν ένα μαζικό μεταναστευτικό ρεύμα.

Η ΕΕ είναι ανίκανη να διαχειριστεί το νέο πρόβλημα και να δώσει μια αξιόπιστη απάντηση στα κύματα μεταναστών που απειλούν τις κατακτήσεις της ‘Ευρώπης χωρίς σύνορα’.

Στην ΕΕ ισχύει τελικά ότι ο καθένας απειλείται με την εισροή μεταναστών. Άρα χρειάζεται μια κοινή, αλλά συνολική απάντηση στις προκλήσεις, με τις οποίες μας φέρνει αντιμέτωπους η πολιτική άνοιξη στις αραβικές χώρες.»

Η γερμανική SüddeutscheZeitung: «Οι πρόσφυγες χρειάζονται την προστασία μας, διότι όποιος τα καταφέρει και περάσει στην Ευρώπη, δεν είναι δυνατόν να επαναπροωθηθεί ούτε στη Λιβύη που γίνεται πόλεμος, ούτε στις άλλες χώρες, που υπάρχουν ακόμη αναταραχές.

Οι υπουργοί Εσωτερικών της ΕΕ πρέπει να εξαγάγουν τα κατάλληλα συμπεράσματα και στη σύνοδό τους την επόμενη Δευτέρα να συμφωνήσουν επιτέλους σε άμεση και συγκεκριμένη βοήθεια προς τους μετανάστες.

Δεν είναι δυνατόν τώρα να εγκαταλείψουν στην τύχη τους ούτε την Ιταλία, ούτε τη Μάλτα, ούτε την Ελλάδα… Εάν η Ευρώπη επιδιώκει να σταματήσει αυτή την σύγχρονη οδύσσεια, τότε οφείλει να βοηθήσει τις χώρες της Β. Αφρικής με ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ.»

Τέλος η επίσης γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρει: «Η ΕΕ μπορεί να προσπαθήσει να δημιουργήσει μακροπρόθεσμα κίνητρα για την παραμονή των μεταναστών στη χώρα τους, μπορεί να χρησιμοποιήσει πολιτικά μέσα για την μείωση του μεταναστευτικού κύματος.

Μπορεί ακόμη να ασκήσει πιέσεις στις χώρες προέλευσης των μεταναστών για την ενίσχυση των συνόρων τους διασφαλίζοντάς τους τα απαραίτητα κονδύλια.

Πολλά μπορούν να γίνουν, αλλά παρ’ όλα αυτά το κύμα όσων διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να φθάσουν στην Ευρώπη δεν μπορεί να τερματιστεί.

Οι πολιτικοί φαίνεται ότι βρίσκονται σε απόγνωση, διότι δεν έχουν την απάντηση.»

Νέος ισχυρός σεισμός ανοικτά των ακτών της βορειοανατολικής Ιαπωνίας. Προειδοποίηση για τσουνάμι

  Ένας ισχυρός σεισμός μεγέθους 7,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε  σήμερα, Πέμπτη, 7 Απριλίου, σαράντα μίλια έξω από τη  βόρειο-ανατολική ακτή της Ιαπωνίας, σύμφωνα με τη Μετεωρολογική Υπηρεσία της Ιαπωνίας. Αυτή η ισχυρή σεισμική δόνηση, η οποία εμφανίζεται περίπου ένα μήνα μετά τον σεισμό που κατέστρεψε  βορειοανατολικές περιοχές  του νησιού, μπορεί να προκαλέσει τσουνάμι, προειδοποίησε η υπηρεσία. Σύμφωνα με το USGS (Αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο), ο σεισμός σημειώθηκε σε βάθος 25,6 χιλιομέτρων. Ο σεισμός έγινε αισθητός ως το Τόκιο, 400 χιλιόμετρα νότια, όπου τα κτίρια και σπίτια δονήθηκαν περίπου για ένα λεπτό.

  Κύματα μέχρι 2 μέτρα ύψος αναμένονται στις ακτές της περιοχής, δήλωσαν αξιωματούχοι. Οι  ιαπωνικές αρχές αμέσως δήλωσαν ότι οι δύο πυρηνικοί σταθμοί στη Φουκουσίμα δεν επηρεάστηκαν από τον σεισμό. Σύμφωνα με τη Μετεωρολογική Υπηρεσία, οι άνθρωποι που ζουν κατά μήκος της ακτής της περιφέρειας Miyagi  θα πρέπει να βρουν καταφύγιο σε υψηλότερα σημεία. Ας θυμίσουμε ότι ο σεισμός της 11ης Μαρτίου, μεγέθους 9 Ρίχτερ, προκάλεσε τσουνάμι ύψους τουλάχιστον 10 μέτρων.

Τα ψέματα τελείωσαν. Ή μήπως όχι;

Απρίλιος, ο μήνας που ξεκινά με τη μέρα την αφιερωμένη στα ψέματα.

Ψέματα, άλλα αθώα. Άλλα, όμως, δολοφονικά.

 Είπε  ο πρωθυπουργός στη Βουλή την Παρασκευή – πρωταπριλιά ήταν μην το ξεχνάμε.

««Ρωτάτε τι μέτρα θα πάρουμε. Ελάτε να τα συζητήσουμε. Δεν θέλουμε να αγγίξουμε ούτε μισθούς ούτε συντάξεις», είπε ο Γ. Παπανδρέου, απευθύνοντας στην αντιπολίτευση πρόσκληση συμμετοχής στις αποφάσεις της κυβέρνησης.

Καλά το «λεφτά υπάρχουν» το αφήσαμε πίσω.

  Όμως, τα 15, τα  22 δις. και δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσα, που απαιτούνται να καλύψουν τις απαιτήσεις των όρων του μνημονίου, και να τροφοδοτήσουν τη διαρκώς ογκούμενη μαύρη τρύπα του δημόσιου χρέους, πώς αλήθεια θα βρεθούν;

Τώρα, λοιπόν,  που λεφτά δεν υπάρχουν,  ποιους πρέπει να χαρατσώσουμε;

Και πώς να βγούμε από την κρίση – όταν η πολιτική αυτή οδηγεί σε νέα εντεινόμενα ελλείμματα, σε διαρκή υπερχρέωση, σε υστέρηση μόνιμη των δημοσίων εσόδων.

 «Ουκ  αν λάβοις παρά του μη έχοντος»

 Έτσι λένε τα ιερά κείμενα, όπως και η κοινή λογική.

Μόνο που σ’ αυτή τη χώρα διαρκώς συμβαίνει το αντίθετο. Διαρκώς αντιστρέφεται η πραγματικότητα.

Γιατί οι έχοντες σ’ αυτό τον τόπο δεν πληρώνουν. Τα χρήματά τους ταξιδεύουν σε άλλους προορισμούς.

Στα χρηματοκιβώτια των ελβετικών τραπεζών.

Στους «φιλόξενους» φορολογικούς παραδείσους όπου γης.

Και κάποια στελέχη του κομματικού συστήματος…

 Όπως μεγαλουπουργός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ που ενέχεται σε πολλά σκάνδαλα, όπου το ένα μόνο αγγίζει τα 300 εκατομμύρια ευρώ.

Ή ένας άλλος, υπουργός της ΝΔ αυτός, που ενέχεται σε σκάνδαλο 178 εκατομμυρίων.

Δύο μόνο … σκανδαλάκια κοντεύουν τα 500 εκ. ευρώ. Όταν το συνολικό χρέος της χώρας ήταν 300 δις. και κάτι.

Ο χορός των σκανδάλων συνεχίζεται, όμως, από μεγαλοστελέχη και αυτής της κυβέρνησης, η οποία υποτίθεται ότι θα εξυγιάνει τα δημόσια οικονομικά – μέσω ΔΝΤ, τρόικας, υποταγής στις αγορές και στον πιο άγριο και επιθετικό νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό.

Όπως διαβάσαμε σε σημερινά δημοσιεύματα του τύπου:

«Σε μείζον πολιτικό και ηθικό σκάνδαλο με τεράστιες διαστάσεις εξελίσσεται η υπόθεση Παπακωνσταντίνου - Εxpress Service. Ένα διαχρονικό και διακομματικό σκάνδαλο, το οποίο έρχεται να συντηρήσει με αποφάσεις του και ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου στην πιο δύσκολη συγκυρία για τη χώρα.

Έκπληκτοι συνάδελφοί του υπουργοί και βουλευτές από τις ενέργειές του αναρωτιούνται αν αυτό είναι το νέος ήθος στην πολιτική, το οποίο έχει κάνει σημαία το κόμμα τους. Πώς δηλαδή ήρε μερικώς τη δέσμευση των λογαριασμών του κ. Γιάννη Ραπτόπουλου χωρίς να ρωτήσει και να ψάξει πρώτα τα αυτονόητα: «Χρωστάει ο κ. Ραπτόπουλος στο Δημόσιο; Είναι συνεπής στην καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών του; Είναι φερέγγυος ή υπότροπος σε φοροδιαφυγή;».

Χωρίς να συγκαλέσει καν την αρμόδια επιτροπή του άρθρου 14 που επιλαμβάνεται τέτοιων υποθέσεων, ανέλαβε μόνος να υπογράψει την άρση των δεσμεύσεων και να συνεργήσει με τον τρόπο του αυτό στη ζημιά του Δημοσίου.»

  Κατά τα άλλα – παρά τις πρωταπριλιάτικες δηλώσεις του πρωθυπουργού -  καλούνται πάλι οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι, οι άνεργοι, οι νέοι να πληρώσουν το μάρμαρο. Να γνωρίσουν νέα συρρίκνωση των εισοδημάτων αλλά και των ελπίδων και προσδοκιών τους.

Και η ΝΔ κινείται μονίμως σε …  πρωταπριλιάτικους ρυθμούς.

 Σε απάντησή του στον πρωθυπουργό ο κ. Σαμαράς είπε επί λέξει: «Είπατε για τον προηγούμενο πρωθυπουργό. Εγώ βλέπω σε σας τον προηγούμενο πρωθυπουργό γιατί έχετε χάσει επαφή με την πραγματικότητα».

 Μόνο που ο προηγούμενος πρωθυπουργός ήταν ο πρώην ηγέτης της ΝΔ, ο Κώστας Καραμανλής.

 Φαίνεται, ότι έχουμε έντονο συναγωνισμό για την απώλεια επαφής με την πραγματικότητα.

 Στον ίδιο ρυθμό και ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, ο οποίος σε συνέντευξή του ανέφερε:

«Δυστυχώς τα πράγματα υπαγορεύουν μια κριτική γι΄ αυτή την κυβέρνηση, η οποία και αναιμική είναι και απονευρωμένη και πολύ φοβούμαι και αλληλοσυγκρουόμενη σε πάρα πολλές περιπτώσεις.

  Η χώρα δεν έχει περιθώρια αναμονής και πολύ περισσότερο περαιτέρω ανοχής. Χρειάζεται να ληφθούν αποφάσεις  και πιστεύω ότι οι αποφάσεις αυτές πρέπει να ληφθούν σε κάθε επίπεδο, από τη στιγμή που πιστοποιείται ότι ο χώρος των πολιτικών ηγεσιών κινείται σε ένα έργο του παραλόγου, περίπου σαν το «πλοίο των τρελών».

Μάλλον έχει δίκιο ο κ. Καρατζαφέρης για τις πολιτικές ηγεσίες που κινούνται «σ’ ένα έργο του παραλόγου».

   Αφού κι ο ίδιος φαίνεται να ξεχνά ότι το κόμμα του ψήφισε το μνημόνιο, ότι σε κρίσιμες ψηφοφορίες στήριξε την κυβέρνηση. Άρα, έχει πλήρη ευθύνη για την πολιτική που σήμερα εφαρμόζεται και για την τροπή που παίρνει η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα.

Τώρα, για τις ευθύνες των ηγεσιών της Αριστεράς θα μιλήσουμε σε επόμενο δημοσίευμα.

 Καιρός είναι όμως να σταματήσουν τα κάθε λογής ψέματα.

Αλλιώς όλοι μπορούμε να βρεθούμε προ εκπλήξεων …

Όχι και τόσο ευχάριστων.