Περί αυτοδυναμίας ο λόγος - όλα τα πιθανά σενάρια

Το συνολικό ποσοστό που θα συγκεντρώσουν τα κόμματα που θα μείνουν εκτός βουλής, είναι εκείνο που θα κρίνει την αυτοδυναμία. Όσο θα αυξάνεται το ποσοστό των κομμάτων που δεν θα «πιάσουν» το 3% τόσο θα πέφτει πήχης της αυτοδυναμίας. Στην περίπτωση που για παράδειγμα πάρουμε την δημοσκόπηση της MRB που δημοσίευσε το περασμένο Σάββατο η « ΑΓΟΡΑ» το συνολικό ποσοστό των κομμάτων που μένουν εκτός βουλής φτάνει το 11.7%. γεγονός που σημαίνει ότι το όριο για αυτοδυναμία κυμαίνεται από 35.6% - 36%.

Δείτε αναλυτικά τον πίνακα που ακολουθεί

Αυτοδυναμία	Ποσοστό κομμάτων εκτος βουλής
38.4%	5%
38%	6%
37.6%	7%
37.2%	8%
36.8%	9%
36.4%	10%
36%	11%
35.6%	12%
35.2%	13%

Δείτε αναλυτικά παραδείγματα

ΠΙΝΑΚΑΣ 1

ΠΙΝΑΚΑΣ 2

ΠΙΝΑΚΑΣ 3

Το μπόνους των 50 εδρών

Το πρώτο κόμμα σύμφωνα με τον νόμο Παυλόπουλου αυξάνει αυτομάτως την εκλογική του δύναμη κατά 50 έδρες. Οι υπόλοιπες 250 έδρες κατανέμονται στα κόμματα που έχουν περάσει το 3% αναλογικά.

Οι αλλαγές στις έδρες

Όπως είναι γνωστό και σύμφωνα με την τελευταία απογραφή επήλθαν αλλαγές σε 14 εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Οι μονοεδρικές από 8 μειώθηκαν σε 7: Γρεβενά, Ευρυτανία, Ζάκυνθος, Κεφαλληνία, Λευκάδα, Σάμος και Φωκίδα.

Που αυξάνονται οι έδρες

Β΄Αθήνας (Από 42 σε 44)

Περιφέρεια Αττικής (Από 12 σε 15)

Θεσπρωτία (Από μονοεδρική σε 2 έδρες)

Β΄ Θεσσαλονίκης (Από 7 σε 9)

Κυκλάδες (Από 3 σε 4)

Μαγνησία (Από 5 σε 6)

Που μειώνονται οι έδρες

Α' Αθηνών (Από 17 σε 14)

Αιτωλοακαρνανία (Από 8 σε 7)

Αχαΐα (Από 9 σε 8)

Βοιωτία (Από 4 σε 3)

Ηλεία (Από 6 σε 5)

Καρδίτσα (Από 5 σε 4)

Σέρρες (Από 7 σε 6)

Τρίκαλα (Από 5 σε 4)

Το ζήτημα, βεβαίως, δεν είναι απλά ή κυρίως για το αν θα βγει κυβέρνηση, για το αν είναι αυτοδύναμη ή συμμαχική…

Το ζήτημα είναι το περιεχόμενο της πολιτικής που θα εφαρμόσει η επόμενη κυβέρνηση το οποίο είναι απόλυτα αναγκαίο να κινείται στον αντίποδα της σημερινής καταστροφικής πολιτικής, των μνημονίων και της υποταγής στους δανειστές και στην ολιγαρχία.

Χωρίς μισόλογα, κινδυνολογίες ή και κούφιες υποσχέσεις.

Γι’ αυτό στην ουσία “αυτοδύναμος” πρέπει να βγει ο λαός, οι πολίτες αυτής της χώρας ...

Τα κόμματα θα μοιραστούν 2.5 εκ ευρώ εν όψει των εκλογών! Γι’ αυτά δεν έχει λιτότητα;

Συνολικά θα μοιραστούν 2.421.000 εκ. ευρώ. Τυχερά είναι τα κόμματα εκείνα που εκπροσωπούνται τόσο στο κοινοβούλιο όσο και στο ευρωκοινοβούλιο καθώς θα πάρουν το 60% της κρατικής χρηματοδότησης. Στην Χρυσή Αυγή με απόφαση του κοινοβουλίου έχει ανασταλεί η χρηματοδότηση της.

«Προσδιορίζουμε τα πολιτικά κόμματα που έχουν εκλέξει βουλευτές στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, που θα λάβουν το 50% του κατανεμητέου ποσού των τεσσάρων εκατομμυρίων τριάντα έξι χιλιάδων ευρώ (4.036.000,00 €), το οποίο ανέρχεται σε δύο εκατομμύρια δέκα οκτώ χιλιάδες ευρώ (2.018.000,00 €) .» αναφέρεται χαρακτηριστικά

Το Πόταμι θα λάβει για πρώτη κρατική χρηματοδότηση έστω και το 10% καθώς εκπροσωπείται στο ευρωκοινοβούλιο. «Προσδιορίζουμε τα πολιτικά κόμματα που έχουν εκλέξει μέλη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις εκλογές της 25ης Μαΐου 2014, που θα λάβουν το 10% του κατανεμητέου ποσού των τεσσάρων εκατομμυρίων τριάντα έξι χιλιάδων ευρώ (4.036.000,00 €), το οποίο ανέρχεται σε τετρακόσιες τρείς χιλιάδες εξακόσια ευρώ (403.600,00 €).

Σε καιρούς μαύρης λιτότητας και απίστευτης ένδειας  τα κόμματα - παρά την υψηλή ρητορική τους για τα “βάσανα” των πολιτών - εισπράττουν εξαιρετικά παχυλά ποσά από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Από εμάς τους ίδιους δηλαδή …

Γι’ αυτά - άραγε - δεν υπάρχει λιτότητα;

Νέα δημοσκόπηση - προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ με 3.5%

Προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ με 3,4 ποσοστιαίες μονάδες στην πρόθεση ψήφου και 3,5 ποσοστιαίες μονάδες στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή στα έγκυρα, έναντι της ΝΔ, δείχνει δημοσκόπηση της εταιρείας Alcο, την οποία δημοσιεύει στο αυριανό της φύλλο (Πέμπτη 15 Ιανουαρίου), η εφημερίδα «Το Ποντίκι».

Ειδικότερα στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 31,2% (31,2% στην προηγούμενη δημοσκόπηση) και η ΝΔ 27,8% (28%). Ακολουθούν «Το Ποτάμι» με 5,1%, η Χρυσή Αυγή με 5%, το ΚΚΕ με 4%, το ΠΑΣΟΚ με 3,6%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 2,6% και το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών με 2,4%. «Άλλο κόμμα» επιλέγουν 4,1% των ερωτηθέντων. Λευκό 1,5%. Αποχή 2,4%, ενώ ένα 10,3% του δείγματος δήλωσαν αναποφάσιστοι.

Στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή επί των εγκύρων (χωρίς λευκό και αποχή) ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 32,4% και η ΝΔ 28,9%. Ακολουθούν «Το Ποτάμι» με 5,3%, η Χρυσή Αυγή με 5,2%, το ΚΚΕ με 4,2%, το ΠΑΣΟΚ με 3,7%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 2,7% και το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών με 2,5%. «Άλλο κόμμα» 4,3%. Αναποφάσιστοι 10,6%.

Η γεωγραφική κάλυψη της έρευνας είναι πανελλαδική και πραγματοποιήθηκε το διάστημα 11 - 13 Ιανουαριου 2015.

Δημόσια μαστίγωση Σαουδάραβα μπλόγκερ, επειδή "προσέβαλε το Ισλάμ"

του Μ ....

Σε δημόσια μαστίγωση υπεβλήθη ο 30χρονος Σαουδάραβας μπλόγκερ Ράιφ Μπαντάουι, για προσβολή του Ισλάμ.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, ο Μπαντάουι υποβλήθηκε στις πρώτες 50 μαστιγώσεις δημοσίως μετά την προσευχή της Παρασκευής, μπροστά από το τέμενος αλ Τζαφάλι στη Τζέντα, ενώ για τις επόμενες 19 εβδομάδες θα υποβάλλεται σε 50 μαστιγώσεις την εβδομάδα.

Ο 30χρονος μπλόγκερ καταδικάστηκε στις 5 Νοεμβρίου επειδή αμφισβήτησε την εξουσία της χώρας του μέσα από το απαγορευμένο σήμερα "Φιλελεύθερο Σαουδαραβικό Δίκτυο", το οποίο ίδρυσε ο ίδιος.

Χθες Πέμπτη, οι ΗΠΑ έκαναν έκκληση προς τη Σαουδική Αραβία να αναιρέσει την ποινή των 1.000 μαστιγώσεων που επιβλήθηκε στον σαουδάραβα ακτιβιστή και υπέρμαχο της δημοσιογραφίας των πολιτών μαζί με δεκαετή ποινή κάθειρξης. τιμωρούνται με την εσχάτη των ποινών στη Σαουδική Αραβία.

Φυσικά δεν ξεχνάμε τα γεγονότα των τελευταίων ημερών στο περιοδικό Charlie Hebdo

Διεθνή ΜΜΕ: Με νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, διαπραγμάτευση και όχι Grexit

του Μ …

• Εξαντλήθηκε η κινδυνολογία περί Grexit - Αμοιβαίο συμβιβασμό Αθήνας-Βερολίνου «βλέπει» το Reuters 
• Νίκη ΣΥΡΙΖΑ χωρίς Grexit «βλέπει» ο επικεφαλής του IIF
• Bloomberg Businessweek: Γιατί η Ευρώπη δεν έχει ακόμη την πολυτέλεια ενός Grexit; 

• Γκίκας Χαρδούβελης: «Η πιθανότητα ενός bank run είναι πολύ μικρή, καθώς το κοινό κατανοεί ότι οι καταθέσεις είναι ασφαλείς.». Ο υπουργός Οικονομικών χαρακτήρισε επίσης απίθανο το σενάριο εξόδου από το ευρώ. «Η πολιτική σε μια χώρα ακολουθεί τις βαθιές επιθυμίες του λαού και ο λαός επιθυμεί βαθύτατα να παραμείνει στη Δύση – αυτό είναι συνδεδεμένο με την παραμονή στην Ευρωζώνη».
• Γερούν Ντάισελμπλουμ: «Δεν τίθεται θέμα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη».
• Benoit Coeure (μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας): «Η Ελλάδα χρειάζεται το ευρώ, η Ευρώπη χρειάζεται την Ελλάδα. Υπάρχει πολύ ισχυρή δέσμευση από τις πολιτικές αρχές της Ευρώπης να διασφαλιστεί η ακεραιότητα της ευρωζώνης». «Για μένα, δεν υπάρχει θέμα και κανένας δεν επεξεργάζεται ελληνική έξοδο».
• Suddeutsche Zeitung: «… πιθανή έξοδος της Ελλάδα από το ευρώ θα ήταν για την καγκελάριο η μεγαλύτερη πολιτική ήττα της θητείας της, γιατί θα ισοδυναμούσε με ομολογία αποτυχία της πολιτικής της, που ίσως να ήταν εξ αρχής λανθασμένη». «Το χειρότερο θα ήταν ότι έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα σήμαινε πιθανότητα και χρεοκοπία της χώρας. Σε αυτήν την περίπτωση η Μέρκελ θα έπρεπε να απευθυνθεί στη Βουλή και να παραδεχθεί ενώπιον των βουλευτών ότι παρά τις διαβεβαιώσεις της περί του αντιθέτου, ένα μεγάλο τμήμα των γερμανικών πιστώσεων προς την Αθήνα θα χάνονταν που θα σήμαινε απώλειες ύψους πολλών δις ευρώ για τους γερμανούς φορολογούμενους.
• Die Zeit: «Η Γερμανία εξετάζει συμβιβασμό με τον Τσίπρα»
• Financial Times (Πίτερ Σπίγκελ): «Κανείς δεν πιστεύει στα αλήθεια ότι επίκειται Grexit».
• Joseph E. Stiglitz (άρθρο στο MarketWatch): «Το θέμα δεν είναι η Ελλάδα. Είναι η Ευρώπη. Αν η Ευρώπη δεν αλλάξει τις πολιτικές της, αν δεν μεταρρυθμίσει την ευρωζώνη και δεν καταργήσει τις πολιτικές λιτότητας, μια ισχυρή αντίδραση θα καταστεί αναπόφευκτη. Αυτή η οικονομική τρέλα δεν μπορεί να συνεχιστεί επ' άπειρον. Η δημοκρατία δεν θα το επιτρέψει. Αλλά πόσο περισσότερο πόνο θα υπομείνει η Ευρώπη;»
• New York Times (Πολ Κρούγκμαν): «Μην νομίζετε ότι η Ευρώπη έχει μία αποτελεσματική οικονομική στρατηγική, η οποία να κινδυνεύει από παράγοντες όπως η Ελλάδα. Η Ευρώπη βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η Ελλάδα κάνει χάρη στην Ευρώπη κρούοντας τον κώδωνα της αφύπνισης».
• New York Times (Λιζ Αλντερμαν, 7/1): «Οι περισσότεροι παρατηρητές πιστεύουν ότι η Ελλάδα υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα θα μείνει στην ευρωζώνη κι ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση θα έρθει σε συμφωνία με τους πιστωτές της παρά την αναταραχή». Όπως άλλωστε επισημαίνουν στην εφημερίδα οι οικονομολόγοι Jörg Krämer και Christoph Weil της Commerzbank, «η αποτροπή ενός grexit είναι και η επιθυμία της Γερμανίας και άλλων χωρών, από τη στιγμή που δισεκατομμύρια ευρώ Ευρωπαίων φορολογουμένων θα χαθούν αν η Ελλάδα αποχωρήσει από την ευρωζώνη…». «Θα ήταν πολύ πιο εύκολο πολιτικά να αναδιαπραγματευτούν μία συμφωνία με την Ελλάδα…».
• Philippe Legrain (οικονομικός σύμβουλος του προέδρου της Κομισιόν, J.M. Barroso από το 2011 έως 2014 σε άρθρο στο Foreign Policy): «Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται μια νίκη του ΣΥΡΙΖΑ». Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά ο Philippe Legrain, δεν χρειάζεται κανείς να είναι ακροαριστερός για να αντιληφθεί πως η Ελλάδα χρειάζεται ελάφρυνση του χρέους της. Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου μπορεί να είναι ο μοναδικός τρόπος για να εξασφαλίσει η Ελλάδα την ελάφρυνση του χρέους της.». «Η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν συνιστά θέμα δικαιοσύνης, αλλά αφορά ζήτημα οικονομικής αναγκαιότητας.«Οι γερμανικές απειλές περί εκδίωξης της Ελλάδας από το ευρώ είναι μπλόφα».
• Danske Bank: H Γερμανία χαλαρώνει τη στάση της έναντι της Ελλάδας, με την Καγκελάριο Angela Merkel να απορρίπτει τις εισηγήσεις περί εξόδου της χώρας από το ευρώ, τονίζουν οι αναλυτές της. Η Γερμανία διερευνά το ενδεχόμενο ενός συμβιβασμού με την ελληνική κυβέρνηση, γεγονός που μειώνει το κίνδυνο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, τονίζουν οι αναλυτές.
• Το «συντονισμένο κούρεμα» του ελληνικού χρέους ζήτησε σήμερα ο εκπρόσωπος δημοσιονομικής πολιτικής των Γερμανών Πρασίνων Σβεν Κρίστιαν Κίντλερ σε συνέντευξή του σε εφημερίδα του Ανόβερου:
• Διακήρυξη συμπαράστασης στον ελληνικό λαό και στον ΣΥΡΙΖΑ και αποδοκιμασία των παρεμβάσεων από Ευρωπαίους αξιωματούχους υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνδικαλιστών (TUNE), που συνεδρίασε στις 7 και 8 Ιανουαρίου στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία της ομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, GUE/NGL. Στη διακήρυξη καλείται το ευρωπαϊκό και διεθνές εργατικό κίνημα να αντιμετωπίσει τους εκβιασμούς εις βάρος του ελληνικού λαού και να αντιδράσει συ συντονισμένα σε οποιαδήποτε προσπάθεια ακύρωσης ή ανατροπής του αποτελέσματος των επικείμενων εκλογών.

Νίκη για τους Podemos προβλέπει νέα δημοσκόπηση

του Μ …

Οι Podemos και ο Pablo Iglesias είναι έτοιμοι να κερδίσουν τις επόμενες εκλογές στην Ισπανία, με 27,5% των ψήφων που τους δίνει νέα έρευνα της εταιρείας Cadena SER.  Σύμφωνα με την έρευνα, το PP λαμβάνει το 24,6% των ψήφων, και το PSOE, 19%. 

Το κόμμα του Ραχόι χάνει  20 μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2011 και το PSOE, σχεδόν 10. Από την άλλη πλευρά, το 44% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι ο Pablo Iglesias θα ήταν ο καλύτερος πρωθυπουργός στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. 

Ένας αέρας αλλαγής φαίνεται να πνέει στις πληγωμένες από το μνημόνιο χώρες, Ελλάδα και Ισπανία και είναι ξεκάθαρη η ανάγκη για την αλλαγή του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού. Απομένει να δούμε αν όντως θα αλλάξει.

Ο Τεμπονέρας ζει

του Μ ...

Στις 8 Ιανουαρίου 1991, ο Ν. Τεμπονέρας δολοφονείται με σιδερολοστό από τον Ι. Καλαμπόκα, πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης, μέσα στο 3ο Λύκειο Πατρών. Ο κομματικός μηχανισμός της ΝΔ είχε αποφασίσει τότε να «σπάσει» τις σχολικές καταλήψεις

Στα τέλη του 1990 και επί πρωθυπουργίας Κ. Μητσοτάκη, ο τότε υπουργός Παιδείας, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος προωθεί στη Βουλή πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία, που περιλαμβάνει πλήθος ρυθμίσεων για τη δευτεροβάθμια  και τριτοβάθμια εκπαίδευση .

Μεταξύ αυτών, η κατάργηση των αδικαιολόγητων απουσιών, η επιβολή «ομοιόμορφης» ενδυμασίας και «πειθαρχικού ελέγχου» της εξωσχολικής ζωής, η επανακαθιέρωση της προσευχής, της έπαρσης της σημαίας και του εκκλησιασμού (για τους μαθητές), αλλά και η λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, η επιβολή χρονικού ορίου σπουδών και οι περικοπές των κοινωνικών παροχών των φοιτητών.

Οι πρώτες καταλήψεις ξεκινούν στα τέλη Οκτωβρίου του 1990, και μέχρι τα μέσα του Δεκέμβρη, το 70% των γυμνασίων και λυκείων τελούν υπό κατάληψη. Την ίδια ώρα, τα δημοσιεύματα της εποχής κάνουν λόγο για μεγαλειώδεις πορείες διαμαρτυρίες στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας (10.000 - 30.000 διαδηλωτές), ενώ το πολιτικό σκηνικό είναι κάτι παραπάνω από πολιτικά έκρυθμο, με την κυβέρνηση να συγκεντρώνει τα πυρά σύσσωμης της αντιπολίτευσης.

«Αγανακτισμένοι» γονείς και κατά βάση στελέχη της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ ζητούν να σταματήσουν οι καταλήψεις και επιχειρούν παρεμβάσεις σε σχολικούς χώρους, προσπαθώντας να «σπάσουν» τις καταλήψεις.

Συγκεκριμένες ομάδες τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ είναι γνωστές για τη δράση τους στην Πάτρα (επιθέσεις, προπηλακισμοί) ήδη από το 1987.

Κατ' αντιστοιχία με τις ομάδες που μεγαλούργησαν κυρίως στο διάστημα από τα τέλη του '70, σε όλη τη δεκαετία του '80, και σποραδικά το '90 σε ολόκληρη τη χώρα: «Κένταυροι» και «Ρέιντζερς» είναι δύο μόνο από τις πλέον αναγνωρίσιμες «ομάδες κρούσης» της ΟΝΝΕΔ, δημιούργημα του Αβέρωφ, υπό την καθοδήγηση των Μιχαλολιάκου (βουλευτή Πειραιά) και Μανωλάκου.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση προχωρά σε μια μικρή αναδίπλωση τον Δεκέμβρη, με τον υπουργό Παιδείας να δηλώνει ότι τα προεδρικά διατάγματα δεν θα εφαρμοστούν για ένα τρίμηνο, έως ότου γίνουν «πλήρως κατανοητά» από μαθητές και καθηγητές. Σύντομα, οι τρεις μήνες γίνονται δώδεκα και το νομοσχέδιο τροποποιείται μερικώς, χωρίς όμως αλλαγές σε σημαντικά σημεία, όπως είναι οι πειθαρχικές διατάξεις, οι περικοπές κ.ά.

Το υπουργείο πιστεύει πως οι γιορτές των Χριστουγέννων θα λειτουργήσουν πυροσβεστικά. Με την έλευση του νέου χρόνου, ωστόσο, θα διαψευστεί, καθώς μαθητές και φοιτητές αποφασίζουν τη συνέχιση των καταλήψεων στα ΑΕΙ, τα ΤΕΙ, αλλά και σε 1.800 από τα 3.014 γυμνάσια και λύκεια της χώρας.

Ο υπουργός, Β. Κοντογιαννόπουλος, απειλεί πως όσοι συμπληρώνουν 50 απουσίες θα χάνουν τη χρονιά τους, αλλά η ΟΛΜΕ με την επανέναρξη της χρονιάς, στις 7 Ιανουαρίου του 1991, κηρύσσει στάση εργασίας, καλώντας τους καθηγητές να βρίσκονται έξω από τα σχολεία «για να συμβάλουν στην αποτροπή προκλήσεων που ίσως επιχειρηθεί να δημιουργηθούν».

Οι καθηγητές έχουν πλήρη επίγνωση των μεθόδων που χρησιμοποιεί ο κομματικός μηχανισμός της Νέας Δημοκρατίας, καθώς οι επιθέσεις από ροπαλοφόρους σε καταληψίες και οι τραμπουκισμοί είναι κάτι παραπάνω από συχνοί.

Στις 08 Γενάρη, στις 19.30 το απόγευμα, στην Πάτρα περίπου τριάντα στελέχη της ΟΝΝΕΔ Πάτρας, με επικεφαλής τον τοπικό πρόεδρο της οργάνωσης Ιωάννη Καλαμπόκα, επιτίθενται οπλισμένοι κατά των μαθητών στην κατάληψη του Πολυκλαδικού Λυκείου. Δεν καταφέρνουν να τους εκδιώξουν και μια ώρα αργότερα επιτίθενται στους ελάχιστους μαθητές που βρίσκονταν στο χώρο του 3ου λυκείου Πάτρας, καταφέρνοντας να τους απωθήσουν. 

Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, συγκεντρώνονται έξω από το λύκειο δεκάδες μαθητές, καθηγητές, γονείς, δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης καθώς και ο δήμαρχος Πάτρας, Α. Καράβολας και ο βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ, Α. Φούρας.
 

Τα στελέχη της ΟΝΝΕΔ αρνούνται να υποχωρήσουν από την «αντικατάληψη» και δηλώνουν ότι θα παρατείνουν την κατάληψη του λυκείου μέχρι αυτό να λειτουργήσει ξανά κανονικά.

Σύντομα, τα πνεύματα οξύνονται και αρχίζουν οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών με εκσφενδονίσεις αντικειμένων, ενώ σημειώνονται και οι πρώτοι τραυματισμοί.

Γύρω στις 23.30 το βράδυ, ομάδα καθηγητών και γονέων επιχειρεί να μπει στο κτίριο. Με το άνοιγμα της πόρτας τα μέλη της ΟΝΝΕΔ επιτίθενται στον κόσμο με σιδερολοστούς, καδρόνια και τσιμεντόλιθους.

Ο καθηγητής μαθηματικών και μέλος του Εργατικού Αντι-ιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ), Νίκος Τεμπονέρας, που είχε προστρέξει σε στήριξη της μαθητικής κατάληψης, πέφτει θανάσιμα τραυματισμένος, με ανοιγμένο το κρανίο από το σιδερολοστό του Ι.Καλαμπόκα.

Μεταφέρεται στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός και το πρωί της 09 Ιανουαρίου παύουν όλες οι ζωτικές λειτουργίες του.

Στο νοσοκομείο μεταφέρονται επίσης άλλα τέσσερα άτομα σε σοβαρή κατάσταση και δεκάδες με ελαφρότερα τραύματα.

Η ομάδα του Καλαμπόκα εξαφανίζεται ανενόχλητη αφού η αστυνομία κάνει την εμφάνισή της, όταν τα επεισόδια έχουν πια τελειώσει.

Οι αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ως φυσικούς αυτουργούς τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Ι. Καλαμπόκα, το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Α. Μαραγκό και τον συντροφό τους, Σ. Σπίνο.

Ο Νίκος Ντεπονέρας δεν υπήρξε το μοναδικό θύμα αυτής της υπόθεσης. Στις 10 Ιανουαρίου κατά τη μεγαλειώδη διαδήλωση 50.000 ατόμων στο κέντρο της Αθήνας, τα ΜΑΤ επιτίθενται στον κύριο όγκο των διαδηλωτών. Οι συγκρούσεις διαρκούν όλη τη μέρα και, όταν οι δυνάμεις καταστολής επιχειρούν να απωθήσουν τον κόσμο προς το Πολυτεχνείο, οι διαδηλωτές αντιστέκονται και οι συγκρούσεις κορυφώνονται.

Στη διάρκεια των συγκρούσεων, στη συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Πανεπιστημίου, επταώροφο κτήριο που στεγάζει το κατάστημα ενδυμάτων «Κ. Μαρούσης» τυλίγεται στις φλόγες. Από την πρώτη στιγμή, οι διαδηλωτές καταγγέλλουν την ανεξέλεγκτη ρίψη δακρυγόνων, ως αιτία της πυρκαγιάς. 

Όταν η πυρκαγιά σβήσει τα μεσάνυχτα, 4 από τα 16 άτομα που ειχαν εγκλωβιστεί εντοπίζονται νεκρά:

Πρόκειται για τον 32χρονο επιχειρηματία, Περικλή Ρεπάκη, τον 57χρονο δικηγόρο, Μανόλη Κοντόπουλο, τον 59χρονο χρυσοχόο Ιωάννη Νεμετζίδη κι ένα -αγνώστων στοιχείων μέχρι σήμερα- νεαρό άτομο.

Την 10/1/1991, ο υπουργός Παιδείας Βασίλης Κοντογιαννόπουλος υποβάλλει την παραίτησή του και θεωρείται από τον Τύπο ως το εξιλαστήριο θύμα της κυβέρνησης για την εκτόνωση της κρίσης.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου τον κατηγορεί τότε για ηθικό αυτουργό της δολοφονίας. Τα επόμενο χρόνια, ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος προσχωρεί στο ΠΑΣΟΚ και αναδεικνύεται σε κυβερνητικό στέλεχος επί της ηγεσίας Σημίτη.

Στη θέση του στο Υπουργείο Παιδείας τοποθετείται ο Γιώργος Σουφλιάς, ο οποίος ανακοινώνει την απόσυρση του νομοσχεδίου και την έναρξη διαλόγου για την παιδεία «από μηδενική βάση».

Καμία ευθύνη, πολιτική ή ποινική, δεν αποδώθηκε σε εκείνους που συνδιαλέγονταν, προστάτευαν, μετείχαν ή/και έδιναν εντολές στις ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ. Πολλοί από αυτούς, μπορούν σήμερα να καταδικάζουν απερίφραστα τη βία «από όπου και αν προέρχεται».

Χαρακτηριστική είναι και η στάση της ΟΝΝΕΔ από τις πρώτες κιόλας ημέρες μετά τη δολοφονία, με τα μέλη της να οργανώνουν συγκεντρώσεις συμπαράστασης και να τιμούν τον Καλαμπόκα σαν αγωνιστή.

Tο 1992 η τοπική οργάνωσης της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα, πραγματοποιεί εκδήλωση συμπαράστασης στον Γιάννη Καλαμπόκα, στα κεντρικά της γραφεία και μάλιστα με βασικό ομιλητή τον δικηγόρο και σημερινό βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Μιχάλη Αρβανίτη.

Ως δράστες της δολοφονίας Τεμπονέρα κατηγορούνται, συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται ο Ιωάννης Καλαμπόκας, και το μέλος της τοπικής ΟΝΝΕΔ Αλέκος Μαραγκός.

Στο δικαστικό μέρος της υπόθεσης Τεμπονέρα, ο Αλέκος Μαραγκός απαλλάσσεται με βούλευμα για τη δολοφονία του καθηγητή και στο εδώλιο κάθεται ως βασικός αυτουργός ο Ιωάννης Καλαμπόκας.

Η δίκη του διαρκεί σχεδόν ένα χρόνο (22 Ιουνίου 1992 - 9 Μαρτίου 1993). Πρωτοδίκως καταδικάζεται σε ισόβια για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, χωρίς να του αναγνωρισθεί κανένα ελαφρυντικό.

H ΟΝΝΕΔ πληροφορείται με «έκπληξη» την καταδικαστική απόφαση:

Λίγους μήνες αργότερα γίνεται η δίκη του σε δεύτερο βαθμό (7 Δεκεμβρίου 1993 - 19 Απριλίου 1994) , όπου και οι δικαστές του αναγνώριζουν ελαφρυντικά και τον καταδικάζουν σε κάθειρξη 17 ετών και τριών μηνών.

Στις 2 Φεβρουαρίου 1998 και αφού έχει εκτίσει τα 3/5 της ποινής του, αποφυλακίζεται.

Μέχρι σήμερα ισχυρίζεται ότι είναι αθώος, κατονομάζοντας ως δράστη της δολοφονίας Τεμπονέρα τον συναγωνιστή του στην ΟΝΝΕΔ, Αλέκο Μαραγκό.

Ζει και εργάζεται στο Βόλο ως υπεύθυνος παραρτήματος της Εθνικής Τράπεζας.

 Ένα ακόμη παράδειγμα για την ''ανεξάρτητη'' δικααστική εξουσία η οποία άφησε ελεύθερο έναν δολοφόνο, ο οποίος ''παρασημοφορήθηκε'' από την ΝΔ. Επειδή εν έτει 2015 παρατηρούμε έντονο το φαινόμενο της πολιτικής λήθης, το παράδειγμα της πολιτικής δολοφονίας του κ. Τεμπονέρα αποδεικνύει τους παρακρατικούς μηχανισμούς με τους οποίους λειτουργεί ο δικομματισμός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Πλέον το παρακρατικό αυτό έργο έχει αναλάβει η Χρυσή Αυγή η οποία δεν δίστασε να δολοφονήσει τον Παύλο Φύσσα, να δράσει εναντίον αντιφρονούντων και μεταναστών... Οι κουβέντες για συνεργασία με μια σοβαρή Χρυσή Αυγή ήδη γίνονται ενώ ως εύσημα χαρακτηρίζονται τα εκλογικά της ποσοστά.

Ωστόσο υπάρχει ακόμα κόσμος που αγωνίζεται με το σύνθημα ο Τεμπονέρας ζει, καθηγητές που αντιδρούν στις αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας έχοντας τον σαν παράδειγμα και συνθήματα σε τοίχους που φέρουν το όνομα του. Σε μια Ελλάδα της πνευματικής κρίσης χρειάζεται η υπενθύμιση τέτοιων παραδειγμάτων μήπως και ξυπνήσουμε από το λήθαργο..και τους ανατρέψουμε...