Μουσικές ευχές και ακούσματα από τη Νέα ελληνική μουσική σκηνή …

 Συνεχίζοντας λίγο ακόμα στο πνεύμα των ημερών  που άλλωστε τελειώνουν σήμερα αύριο – και ίσως εγκαινιάζοντας  μια καινούργια διάσταση στο «Νέο Μέτοικο» που θα είναι πιο κοντά σε διάφορες μορφές τέχνης και δημιουργίας – θα κάνουμε μια σύντομη παρουσίαση ορισμένων επιλεγμένων παρουσιών από τη μουσική σκηνή του 2012 …

Έτσι κι αλλιώς για τα «πολιτικά» θέματα θα μιλάμε για πολύ ακόμα.

Που άλλωστε δεν παρουσίασαν και καμιά τρομερή πρωτοτυπία αυτές τις μέρες … ξέρετε, παραπομπές, σκάνδαλα, προανακριτικές και εξεταστικές επιτροπές, φοροκαταιγίδες και άλλα τέτοια τερπνά (!)

Οπότε ας ακούσουμε και κανένα τραγούδι ακόμα …

ο Θάνος Ανεστόπουλος, τραγουδιστής, στιχουργός, μουσικός και ιθύνων νους των Διάφανων Κρίνων,  παρουσίασε μέσα στο 2012  το "Ως Το Τέλος" που είναι ο πρώτος του προσωπικός δίσκος, στον οποίο μοιάζει να αναμετράται τόσο με το παρελθόν του, όσο και με τους προσωπικούς του δαίμονες.

 Κρατά ωστόσο μια συνέπεια, το μουσικό ύφος παραπέμπει στα Κρίνα ενώ διαθέτει μια εσωτερικότητα και ποιότητα.

Ένας δίσκος και μια συνεργασία που είχε αναγγελθεί εδώ και τρία χρόνια. Που η κυκλοφορία όμως αργούσε αδικαιολόγητα. Μέσα στο 2012 λοιπόν κυκλοφόρησαν οι Μαγγανείες σε μουσική και στίχους του Θανάση Παπακωνσταντίνου και σε ερμηνεία του Γιάννη Χαρούλη.

Λύρες, λαούτο, τσέλο, τύμπανα, μπάσο, μαντολίνο, κοντραμπάσο, κιθάρες, κλαρίνο, μελόντικα, καζού, φλογέρα, άρπα, αερόφωνο, τσαράνγκο, λαφτά, καλίμπα, γκάιντα συνοδεύουν μια ιδιαίτερα εκφραστική φωνή

Σε ένα τελείως άλλο μουσικό ύφος και μουσικό είδος, παίζοντας μια μουσική στα όρια της ελληνικής punk και hard core, οι Αντίδραση παρουσίασαν το δίσκο "Όρκος Του Μίσους" που κυκλοφορεί μόνο σε βινύλιο και ελεύθερα στο διαδίκτυο.

 Μουσικές συνθέσεις που είναι εύλογο ότι θα αρέσουν σε συγκεκριμένο κοινό.

Αλλά έχουν έντονη επιρροή κα αναφορά στα σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά φαινόμενα.

Όπως το πρώτο τραγούδι που ξεκινά με το ηχητικό ντοκουμέντο από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

πιο φανερό γίνεται αυτό στην έναρξη του τελευταίου τραγουδιού του δίσκου, "Φωτιά", που ξεκινάει με το ηχογραφημένο από διαδήλωση σύνθημα «Να καεί το…».

 Ξεχωρίζουν, επίσης, οι δύο διασκευές που έχουν προσαρμοστεί απολύτως στα μέτρα του συγκροτήματος. Το γνωστό  "Άντε Και Καλή Τύχη Μάγκες" του Παύλου Σιδηρόπουλου γίνεται ένα ιδιαίτερο  punk-rock κομμάτι, ενώ η μεγαλειώδης "Μπαλάντα Για Τους Ασφαλίτες" των Θ. Μικρούτσικου / W. Biermann μεταμορφώνεται σε ένα περιπαικτικό punk-rock κομμάτι.

Περνώντας σε ένα άλλο μουσικό ύφος και στιλ  ο Κωστής Μαραβέγιας, που έγινε γνωστός με τον προηγούμενο δίσκο του “Welcome To Greece” και το πιο γνωστό ακόμα, “Φίλα Με Ακόμα”, παρουσίασε το νέο του δίσκο, «Η Λόλα», που αποτελεί και το επίσημο soundtrack της ιστορίας που παρουσιάζει στο ομώνυμο βιβλίο του.

Ο Μαραβέγιας στο ethnic/Balkan/world κοινό που πάντα υπήρχε στην Ελλάδα, και το οποίο έχει συμπεριλάβει πολλούς νέους.

Από το δίσκο που έχει μια τάση και προς την εμπορικότητα επιλέξαμε το τραγούδι που ανοίγει τον δίσκο με το καμπαρετζίδικο στιλ και το γερμανόφερτο τίτλο  “Diktator Des Marktes”, τραγούδι περιπαικτικά αντιμνημονιακό, αλλά παράλληλα γρήγορο και ιδιότροπο.

Ένα  συγκρότημα που σταθερά στοχεύει στην ποιοτική καλλιτεχνική δημιουργία, στην ανανέωση και στην εισαγωγή φρέσκου αέρα στους τομείς της ethnic, fusion, jazz-rock μουσικής, διεθνώς, είναι οι Mode Plagal, που και αυτοί παρουσίασαν μέσα στο2012 το νέο τους δίσκο – ύστερα περίπου από τέσσερα χρόνια -  «Στην Κοιλιά Του Κήτους».

  Εξώφυλλο και εσώφυλλο αποτελούν έργα του Μπόστ, από τη "Φαύστα" του ιδίου, γνώριμης γλαφυρότητας και λαϊκής τεχνοτροπίας. Φαίνονται το καλοζωισμένο κήτος, η αγωνία του δραπέτη προφήτη Ιωνά και, παραπλέοντες μέσα στη γαλέρα τους, οι Mode Plagal ντυμένοι στα κόκκινα. Κάποιου είδους επίκαιρο πολιτικό σχόλιο εμπεριέχεται εδώ και μάλλον μετά την περισυλλογή του ναυαγού προφήτη, οι ιστορίες του είναι που περιγράφονται μέσα από τα τραγούδια του "Στην Κοιλιά Του Κήτους".

 Μέσα στο 2012 ήρθε και ο αναμενόμενος προσωπικός δίσκος ενός πολύ ιδιαίτερου καλλιτέχνη, με κοινό που τον λατρεύει αλλά πρόσφατα και με κάποιους επικριτές. Είναι ο «Ελάχιστος Εαυτός’ του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

Με πάντα το ξεχωριστό του στιλ, στη μουσικά και τους στίχους, ο Ελάχιστος Εαυτός αποτελεί μια ιδιαίτερη στιγμή στο μουσικό ταξίδι του καλλιτέχνη.

Μέσα στο 2012 κυκλοφόρησαν δίσκοι και άλλων γνωστών και καταξιωμένων καλλιτεχνών.

Όπως του Μπάμπη Στόκα,   "Η Αυλή Των Τρελών" που έρχεται να ανατρέψει την εικόνα του ως ερμηνευτή κυρίως, με αποκλειστικά δικές του συνθέσεις και στίχους του γνωστού Άλκη Αλκαίου.

Επανεμφανίστηκε επίσης με νέες δημιουργίες ο Μανόλης Φάμελος στο «Τι Υπάρχει Πιο Πέρα»

και ο Μίλτος Πασχαλίδης  στο "Ξένοι σ' έναν τόπο που αλλάζει" που κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 2012 και περιέχει 11 τραγούδια. Σε αυτή τη δουλειά, μετά από χρόνια φιλίας και σποραδικών συνεργασιών, ο Μίλτος Πασχαλίδης συνεργάζεται εξ' ολοκλήρου με τον Οδυσσέα Ιωάννου, που υπογράφει τους στίχους …

 και φυσικά η «Αφετηρία» του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, σε στίχους των περισσότερων τραγουδιών του Οδυσσέα Ιωάννου.

 Σε συνεργασία, επίσης, με πολλούς νέους καλλιτέχνες και την επιμέλεια ή και τη δημιουργία ορισμένων κομματιών από τα «Κίτρινα Ποδήλατα» … 

Μουσικές ευχές για ένα αγωνιστικό 2013

Μπορεί το 2012 να τελείωσε μέσα σ’ ένα οχετό σκανδάλων.

Μπορεί το 2013 να φαντάζει απειλητικό και δυσοίωνο με την πλημμύρα των παράλογων και εξοντωτικών μέτρων που έρχονται εναντίον μας.

Αλλά ακόμη αυτά δεν μας πτοούν.

Με δύναμη και αισιοδοξία θα τα αντιπαλέψουμε και θα οδηγήσουμε σε ανατροπή αυτό το σάπιο πολιτικό σύστημα.

Κάποια ερεθίσματα μας δίνουν τραγούδια πολιτικά αλλά ταυτόχρονα τόσο ανθρώπινα και ερωτικά …

Τα ακούσαμε ξανά πρόσφατα και είπαμε να σας τα αφιερώσουμε.

Τραγούδια πάνω σε στίχους διαχρονικούς και σε μουσικές που αγγίζουν την καρδιά.

Όπως, το

Άννα μην Κλαις

Για το φτωχό Μπερτολτ Μπρεχτ

Η απαράμιλλη "Ρόζα" που βεβαίως αναφέρεται στη Ρόζα Λούξεμπουργκ ... 

Η μπαλάντα του έμπορα

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ

 ή από δυο εξαίρετους καλλιτέχνες που τραγούδησαν  a capella μπροστά στους Αθηναίους πολίτες στην Καπνικαρέα …

 και το  Federico Garcia Lorca

και η αξέχαστη Δίκοπη Ζωή

Και τέλος, το «Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου» σε αξεπέραστους στίχους του Μπέρτολντ Μπρεχτ με την απίστευτη διαχρονικότητά τους.

Ορισμένα αξιοπερίεργα βίντεο από το 2012

Οι κάμερες ερασιτεχνών αλλά και κάμερες ασφαλείας έχουν καταγράψει ορισμένα από τα πιο απίστευτα περιστατικά μέσα στο 2012.

Αποχαιρετώντας το 2012 – πέρα από τα πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα – ας ρίξουμε μια ματιά και σ’ αυτά!

«Ηθική υποχρέωση η αλληλεγγύη» - μια φωνή ευθύνης από τη Γερμανία

Επικριτικός προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και λιγότερο αισιόδοξος από ότι άλλοι πολιτικοί για τις προοπτικές της ευρωπαϊκές οικονομίας το 2013 εμφανίζεται ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ. Σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύεται στην εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit υποστηρίζει ότι η ΕΕ έχει υποχρέωση να δείχνει αλληλεγγύη.

Παρότι ο πρώην σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος της Γερμανίας αναφέρει μέρος μόνο της πραγματικότητας, ωστόσο οι διαπιστώσεις του παρουσιάζουν ενδιαφέρον γιατί αποκαλύπτουν πλευρές των πραγματικών ευθυνών για τη σημερινή κρίση και τον τρόπο αντιμετώπισής της.

«Κατώτερες των περιστάσεων»

  Όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο Σμιτ, παρότι πολλοί υποστηρίζουν ότι η Ευρώπη έχει ξεπεράσει τις μεγαλύτερες δυσκολίες της ευρωκρίσης, ο ίδιος θεωρεί ότι η κρίση χρεών δεν έχει ακόμη αντιμετωπιστεί. «Το πρόβλημα της ανεργίας των νέων στην Ελλάδα ή στην Ισπανία», τονίζει, «δεν έχει επιλυθεί», κάτι που ο ίδιος χαρακτηρίζει «αποτυχία των ευρωπαϊκών κοινωνιών εν γένει». Ο π. καγκελάριος από τη μια επαινεί τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι για την επιτυχή διαχείριση της κρίσης, από την άλλη όμως υποστηρίζει ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υπήρξαν, τη χρονιά που πέρασε, κατώτερες των περιστάσεων. «Η μία σύνοδος μετά την άλλη, έμειναν όμως χωρίς λύσεις. Η Μέρκελ προσπαθεί να μεταθέσει τη μεγάλη διαγραφή ελληνικών χρεών μετά τις γερμανικές εκλογές. Ίσως τα καταφέρει αλλά δεν είναι σίγουρο», αναφέρει ο πρώην καγκελάριος.

«Ηθική υποχρέωση η αλληλεγγύη»

 Υποστηρίζει ότι από την Ε.Ε. απουσιάζει μια πραγματική ηγεσία και προσωπικότητες όπως ο Churchill ή ο de Gaulles, ο Jacques Delor ή ο Raymond Barre. «Γι’ αυτό το λόγο», σημειώνει, «αναδείχτηκαν οι τράπεζες επενδύσεων και οι πληρωμένοι απ’ αυτές οίκοι αξιολόγησης ως κύριοι της διεθνούς πολιτικής», ενώ ταυτόχρονα επικρίνει το ρόλο των ΜΜΕ στην ευρωπαϊκή κρίση χρεών.

 Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Γερμανία θα πρέπει να προσέξει πολύ σ’ ότι αφορά την ανάληψη ηγετικού ρόλου στην κρίση, κάτι που πολλοί ζητούν, γιατί, όπως επισημαίνει, «εάν η Ε.Ε. δε λειτουργήσει, θα επιρριφθεί ευθύνη γι’ αυτό στη Γερμανία. Μεταξύ των Ευρωπαίων», καταλήγει ο Χέλμουτ Σμιτ, «υπάρχει μία ηθική υποχρέωση για επίδειξη αλληλεγγύης. Εδώ και είκοσι χρόνια (η αλληλεγγύη) υπάρχει στο Σύνταγμα. Το κύριο κίνητρο αλληλεγγύης για την ένταξη της Ελλάδας στην Ε.Ε. ήταν να στηριχθεί η ελληνική δημοκρατία, καθώς οι Έλληνες είχαν καταφέρει με δικές τους δυνάμεις να διώξουν τη δικτατορία. Σήμερα η αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό είναι εξίσου αναγκαία όσο και τότε» σημειώνει.

Ευχές με … μουσικές νότες

Μέρα που είναι είπαμε να μην πολιτικολογήσουμε αλλά να πούμε τα χρόνια πολλά με ορισμένες μουσικές επιλογές …

 Χρόνια Πολλά … λοιπόν,

Καλά Χριστούγεννα

Με περισσή ελπίδα και πίστη ότι όχι πολύ αργά τα πράγματα θ’ αλλάξουν!

Αλλά επειδή έχουμε μια ιδιαίτερη αγάπη στα Blues και την Jazz, ακούστε και αυτά:

«Αίσχος για την Ευρώπη» η μεταχείριση των προσφύγων στην Ελλάδα – φωνές υποκρισίας από Γερμανούς αξιωματούχους

 Η έκθεση για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα της οργάνωσης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία προκάλεσε τις ασυνήθιστα έντονες επικρίσεις του Μάρκους Λένινγ, επιτετραμμένου της γερμανικής κυβέρνησης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Είναι ένα αίσχος για την Ευρώπη αυτό που συμβαίνει στη Ελλάδα» δηλώνει στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου. «Λείπει η πολιτική βούληση» υποστηρίζει. «Διότι εάν δεν έλειπε, θα υπήρχε τρόπος να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Υπάρχουν αρκετοί εργαζόμενοι στο δημόσιο που θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν» σημειώνει υπαινισσόμενος τον μεγάλο αριθμό υπαλλήλων του ελληνικού δημοσίου.

 Ο Λένινγκ παραδέχεται μεν ότι η Ελλάδα φέρει το μεγαλύτερο βάρος ως πύλη εισόδου μεταναστών προς την ΕΕ, αλλά υπενθυμίζει ότι γι' αυτόν τον λόγο η Γερμανία και η ΕΕ της προσφέρουν λογιστική βοήθεια. «Εάν η Ελλάδα δεν μπορεί με τις δικές της δυνάμεις να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, πρέπει να σκεφτούμε μήπως θα ήταν καλύτερα να απευθυνθούμε σε διεθνείς οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες των ΗΕ» καταλήγει ο γερμανός αξιωματούχος στη συνέντευξη.

Ακραία θα λέγαμε υποκρισία από το Γερμανό αξιωματούχο.

Υποκρισία για το ρόλο της Ευρώπης που έχει μετατραπεί σε «Ευρώπη – φρούριο» και γεννά διαρκώς την ξενοφοβία και το ρατσισμό.

Υποκρισία για το ρόλο της χώρας του που προσφέρει «λογιστική βοήθεια» στην Ελλάδα – πώς άραγε με τα Μνημόνια, τις ασφυκτικές πολιτικές λιτότητας, που μετατρέπουν την Ελλάδα σε τριτοκοσμική χώρα, χώρα εξαγωγής μετανάστευσης αλλά  και ευνοούν την ανάπτυξη των πιο ακραίων ακροδεξιών και ρατσιστικών φαινομένων.

Υποκρισία γιατί οι νεοαποικιακού τύπου αντιμετώπιση και πολιτικές που εφαρμόζονται στη χώρα μας και σε ορισμένες ακόμη χώρες θυμίζουν τις πιο μαύρες σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Υποκρισία γιατί η Γερμανία και η υπόλοιπη ΕΕ χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως «ασπίδα» και ως τόπο συγκέντρωσης των μεταναστών, παράνομων και νόμιμων που κατά κύματα έρχονται από τις χώρες στις οποίες οι επεμβάσεις των συμμάχων της ΕΕ, αλλά και οι εγχώριοι συνεργάτες τους έχουν δημιουργήσει εκρηκτικές καταστάσεις.

Υποκρισία γιατί την ίδια στιγμή, που κάποιοι εκπρόσωποι της γερμανικής κυβέρνησης χύνουν «κροκοδείλια δάκρυα» για την Ελλάδα,  ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών Γκίντο Βεστερβέλε, σε συνέντευξη προς την εφημερίδα Saarbücker κάνει αναφορά στην Τουρκία και στο αίτημα να γίνει κράτος-μέλος της ΕΕ. Ο Βεστερβέλε υποστηρίζει ότι η ΕΕ θα πρέπει να αναλάβει νέα πρωτοβουλία για να τεθεί και πάλι σε τροχιά ο ενταξιακός διάλογος. «Εμείς, οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε το πρώτο εξάμηνο του 2013 και να ανοίξουμε άλλο ένα κεφάλαιο, ειδάλλως μπορεί πολύ εύκολα να συμβεί το εξής, να έχουμε εμείς στο εγγύς μέλλον πολύ μεγαλύτερο συμφέρον από την Τουρκία, από ότι εκείνη από μας. Η Τουρκία έγραψε την τελευταία δεκαετία μια ιστορία επιτυχίας που κόβει την ανάσα και θα μπορούσε να είναι η γέφυρα ανάμεσα στον ισλαμικό περίγυρο κρατών της Ευρώπης» καταλήγει ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών.

Η Τουρκία από το έδαφος της οποία μαζικά διακινούνται λαθρομετανάστες προς την Ελλάδα και την Ευρώπη και στην οποία τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν γνωρίζουν και σπουδαία άνθηση.

Υποκρισία γιατί ο κυβερνητικός αξιωματούχος της Γερμανίας φαίνεται ότι «ξεχνά» την ακραία φτώχεια που απειλεί όχι μόνο τους Έλληνες πολίτες, όχι μόνο τους πολίτες του ευρωπαϊκού Νότου αλλά και μεγάλο μέρος της ίδιας της γερμανικής κοινωνίας.

 Αφού σύμφωνα με σχετική έκθεση φορέων κοινωνικής πρόνοιας στη Γερμανία ένας στους 7 κατοίκους  απειλείται από τη φτώχεια. «Όποιος έχει μάτια και βλέπει, δεν μπορεί να μην δει τις υπερβολές στις συνθήκες εργασίας, την εργασιακή μοντέρνα σκλαβιά, την εκμετάλλευση και τα μεροκάματα πείνας που δίνονται στους εργαζόμενους» παρατηρεί η Münchner Merkur. «Παρασιτικά μοντέλα εργασίας, που φυτρώνουν στη σκιά του κοινωνικού βοηθήματος θα πρέπει να τα ξεριζώσει το κράτος…» επισημαίνει ο σχολιαστής της εφημερίδας.

 Είναι γεγονός ότι στην Ελλάδα τα φαινόμενα του ρατσισμού  και της ξενοφοβίας έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο και απαιτείται ουσιαστική και σε βάθος αντιμετώπισή τους.

Όμως, χρήσιμο είναι και οι κατά τα άλλα political correct εκπρόσωποι της Γερμανίας και της ΕΕ να δουν και τις δικές τους ευθύνες για τη γιγάντωση αυτών των φαινομένων που απειλούν να οδηγήσουν σε αποσύνθεση όλο τον ευρωπαϊκό κοινωνικό ιστό.

Και όχι απλά να κουνούν επιτιμητικά το δάκτυλο στρουθοκαμηλίζοντας ταυτόχρονα για το μέγεθος των προβλημάτων και για τις πραγματικές αιτίες που τα γεννούν.