Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

Σύντομη πραγματεία περί … κόπρων, κοπριτών και κοπρολαγνίας

  
Κάπως αλλιώς θέλαμε να ξεκινήσουμε τη νέα χρονιά.

Αλλά μας πρόλαβαν τα σχόλια του … βαρύγδουπου κ. Πάγκαλου. Κι έτσι θελήσαμε να καταθέσουμε και τη δική μας εκδοχή στα όσα  ανέφερε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Τώρα, υποθέσεις του τύπου αν το παραλήρημα για τους «κοπρίτες» που έχουν διοριστεί στο δημόσιο, ήταν «στιγμιαίο», αν ο κ. Πάγκαλος διαθέτει το «ακαταλόγιστο», μάλλον δεν ανταποκρίνονται στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Άλλωστε ο συγκεκριμένος κύριος έχει μάλλον «βεβαρυμμένο»  ιστορικό.

Έτσι μια πρώτη εκτίμηση μπορεί να είναι η ευθεία βολή – για μια ακόμη φορά στη μονιμότητα στο δημόσιο τομέα.

 Σύμφωνα με ρεπορτάζ εφημερίδων:  «Μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι, με αφορμή την κατάργηση ή συγχώνευση οργανισμών του Δημοσίου, ο κ. Πάγκαλος είπε ότι οι υπάλληλοι αυτοί «μπορεί να βγουν στο δρόμο, μπορεί να μεταταγούν».
Ως προς το θέμα της μονιμότητας που εγείρεται, ο Θ. Πάγκαλος δήλωσε: «Κάποιος είναι μόνιμος αν υπάρχει θέση. Το Σύνταγμα λέει ότι είναι μόνιμος επί της υπαρχούσης θέσεως. Αν καταργηθεί η θέση, δεν είναι μόνιμος».
Σε ερώτηση εάν είναι στην πρόθεση της κυβέρνησης να καταργήσει τη μονιμότητα στο Δημόσιο, ο κ. Πάγκαλος απάντησε «όχι, αλλά μερικές θέσεις θα μπορούσαμε να καταργήσουμε. Μας δίνει το δικαίωμα αυτό το Σύνταγμα».
"Μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο" ανέφερε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, σε συνέντευξή του στο "Βήμα της Κυριακής".

Ο κ. Πάγκαλος επέμεινε στην φράση του "μαζί φάγαμε τα ... λεφτά" αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι "δανειστήκαμε για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις σε..... υπαλλήλους που προσλαμβάναμε απλώς και μόνο για να πάρουμε την ψήφο τους".

"Όταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε, τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή, δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Ξέρει ότι δεν πρόκειται ποτέ να απολυθεί" τόνισε.

Συνήθως, άλλωστε, τις δηλώσεις Πάγκαλου ακολουθούν χιονοστιβάδες διάφορων επώδυνων μέτρων.

Όμως, είπαμε, δεν μπορεί. Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι, μορφωμένος άνθρωπος είναι, καλή γνώση της ελληνικής έχει, κάτι βαθύτερο … υα θέλει να εκφράσει.

Έτσι θελήσαμε να ψάξουμε λίγο βαθύτερα το θέμα. Να το … φιλοσοφήσουμε. Μπας και βγάλουμε κάποια άκρη. 

Λόγος περί  … κόπρου, κοπριτών και κοπριτίας

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον ορισμό του Μπαμπινιώτη κοπρίτης είναι «ο άνθρωπος που δεν εργάζεται, δεν προσφέρει κάποιου είδους υπηρεσία, ο τεμπέλης και φυγόπονος». Ως έννοια έχει μεσαιωνική προέλευση εννοώντας το «βρομιάρη» ενώ φυσικά η ρίζα της είναι τουλάχιστον αρχαιοελληνική.

 Όπως ανασύραμε, επίσης, από την «Ελευθεροτυπία»

 «Κοπρίτης είναι αυτός που κοπρίζει, δηλαδή, που ρίχνει στη γη κοπριά (κόπρανα) για να αυξήσει την απόδοσή της. Κόπρανα είναι τα περιττώματα (ανθρώπου-ζώου) της κοιλιάς. Κοπρίας, είναι ο αισχρός γελωτοποιός, ο μασκαράς. Κοπρολόγος, ο συνάγων κοπριά, ο σκουπιδιάρης. Κοπρώνας, είναι ο απόπατος -το «βε σε», που μάθαμε να λέμε εδώ και μερικά χρόνια...»(του Παναγιώτη Διαμαντή – ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. 5/4/2004).

Δεν μείναμε, ωστόσο, ικανοποιημένοι από αυτή τη σχετικά … επιφανειακή προσέγγιση κι έτσι προχωρήσαμε σε μια μικρή έρευνα σε κείμενα της αρχαιοελληνικής φιλοσοφικής κι επιστημονικής σκέψης, μπας και βγάλουμε κάποια άκρη.

 Σας παραθέτουμε ορισμένα που σταχυολογήσαμε μαζί με ένα ελεύθερο σχολιασμό ή έστω συνειρμό.

Από το φιλόσοφο Θεόφραστο, λοιπόν, βρήκαμε τα εξής:

«H de\ ko/proj oute pa=sin o(moiwj ouq' h( au)th\ pa=sin a(rmo/ttei: ta\ me\n ga\r drimeiaj deitai ta\ d' htton ta\ de\ pantelw½j kou/fhj. drimuta/th de\ h( tou= a)nqrwpou.

Η κόπρος δεν είναι όμοια για όλους ούτε αρμόζει σε όλους η ίδια.

Με άλλα λόγια ο κ. Πάγκαλος, η κυβέρνησή του και οι παρατάξεις που κυβέρνησαν την Ελλάδα, βρήκαν την «κόπρο» και τους «κοπρίτες» που τους ταίριαζαν.

filo/kopron d' on to\ qhrion a)nadu/etai kai koima=tai e)n tv= ko/pr%, di' o dh\ r(#/dion qhreu/ein: allwj d' ou)k esti.

Μαθαίνουμε λοιπόν και κάποιες καινούργιες λέξεις – «φιλόκοπρον» … το θηρίον.
«Αναδύεται» και «κοιμάται» στην κόπρο. Αλλιώς δεν υπάρχει … δεν μπορεί να ζήσει…

Κάποιοι, λοιπόν, δεν μπορούσαν να ζήσουν χωρίς την κόπρο και τους κοπρίτες.

Τώρα - αν το δούμε και λίγο μεταφορικά – οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης ήταν; Οι υπουργοί και οι βουλευτάδες – βολευτάδες ήταν; Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα ήταν;

Τα συμπεράσματα ελεύθερα.

Και οι χαρακτηρισμοί  «κοπρίτες» και άλλοι συναφείς, μάλλον επιστρέφονται σ’ εκείνους που τους εξαπολύουν και τους χρησιμοποιούν.

 Εμείς, για παράδειγμα, συναντήσαμε κάποιες άλλες, όπως: – φιλόκοπρος, κοπρολάγνος, κοπροθήρας, κοπρόνους (εύηχες λέξεις, που τις εντοπίσαμε σε αρχαίες πηγές) -  

Γιατί, όπως, και να το κάνουμε


H de\ ko/proj oti me\n kai manoί th\n gh=n kai diaqermainei di' wn a)mfote/rwn h( eu)bla/steia fanero/n.

Σύμφωνα και με τα λεγόμενα του Πάγκαλου οι «κοπρίτες» κουβαλούσαν ψήφους και «βλάσταινε» ο δικομματισμός και η κομματική ασυδοσία.

Άλλωστε

Dei de\ kai th\n pro/sforon e(ka/stoij tw½n de/ndrwn mh\ a)gnoein: ou) ga\r wsper udwr to\ au)to\ pa=sin outw kai ko/proj, a)ll' wsper ta\ e)da/fh pro\j ekaston oikeia outw kai h( ko/proj.

… στον καθένα ταιριάζει και η «κόπρος» που του αναλογεί.
Και ο κ. Πάγκαλος μάλλον το γνωρίζει πολύ καλά.

Σύμφωνα επιπλέον με τον Ιπποκράτη υπάρχει και η έννοια του «υποκόπρου».

u(po/koproj: kopiwdhj e)c ergwn:

Μπορεί και ο κ. Πάγκαλος και οι όμοιοί του να «κουράστηκαν» από την τόσο εκτεταμένη χρήση «κόπρου».
Γιατί από «έργο» και άλλα συναφή είναι πολύ αμφίβολο.

Ο Γαληνός πάλι προσπαθεί να διερευνήσει και να ερμηνεύσει τη γέννηση τέτοιων φαινομένων.

pw½j d' h( ko/proj [eu)qu\j] e)n toij leptoij e)nte/roij a)qro/wj gennhqh/setai; ti ga\r e)n tou/toij sfodro/teron eij a)lloiwsin e)sti tw½n kata\ th\n gaste/ra;

Πώς δημιουργείται λοιπόν τόση κόπρος και τόση δυσοσμία;

Οι κυβερνώντες αυτή την χώρα δεν γνωρίζουν τίποτε για το θέμα;

    temo/ntoj tou= iatrou=, ko/proj e)phkolou/qhsen, e)fa/nh te safw½j a)po/sthma gegono\j e)n kwl%.

Και με τις όποιες «τομές» όμως τόσων «φιλολαϊκών» κυβερνήσεων πάλι η «κόπρος» ακολουθούσε διαρκώς.

Και  πώς να γίνει αλλιώς όταν στο πολιτικό σύστημα και την κοινωνία υπάρχει «άθικτο» ένα δύσοσμο απόστημα, που συντηρείται κι εκτρέφεται από τους πολιτικούς «ηγέτες» τόσα χρόνια;


h( ko/proj outw dh/pou qermh\, wste katakaiein tou\j e)pi ple/on e)ntiqe/ntaj au)tv= ta\j xeiraj h tou\j po/daj:

Τώρα αν η «κόπρος» είναι τόσο «καυτή» ώστε να καίει καμιά φορά τα χέρια αυτών που την αγγίζουν, κι αυτό μπορεί να γίνει.


Και από το λεξικό του Σουϊδα

Ko/prioj a)nh/r™ 
w¨j a)po\ dh/mou: le/gei de\ to\n koprolo/gon: h khpouro/j: para\ th\n ko/pron.


Ο «κόπριος ανήρ» ήταν ο συναλλασσόμενος με την κόπρο, ή ο  κηπουρός.
Άρα ακόμα κι αυτός ο «κοπρίτης» κάτι προσέφερε.


Πόσοι από αυτούς που συμμετείχαν σε κυβερνητικές θέσεις μπορούν επάξια να αποδείξουν κάτι αντίστοιχο;


Και από τον Ησύχιο το Λεξικογράφο

   νήστις  ‚a)sitia. kai to\ metacu\ th=j koiliaj. kai to\ tou=   stoma/xou enteron, e)n % ou)de/pote ko/proj eu(risketai:   oΐqen ke/klhtai .

Οπότε όπου υπάρχει «νηστεία» και πείνα εκεί – μάλλον – εντοπίζεται και λιγότερη «κόπρος».

Ενώ στους καλοχορτασμένους;
Ε, τι λέτε, κ. Πάγκαλε;

Για να κλείσουμε αυτή τη σύντομη περιήγηση στην «κοπρο-συζήτηση»  θα κάνουμε μια αναφορά στον Αριστοτέλη, ο οποίος σε κάποιο έργο του έχει γράψει .

Αριστοτέλης

«Kai to\ tou=  Pe/rsou kai to\ tou=  Libuoj a)po/fqegma eu an exoi.  O me\n ga\r e)rwthqeij ti ma/lista ippon piainei, "o( tou= despo/tou o)fqalmo/j" efh:
      o( de\  Libuj e)rwthqeiμj poia ko/proj a)risth, "ta\ tou= despo/tou ixnh" efh.

Η άριστη κόπρος είναι αυτή του «αφέντη», του κυρίου, αυτού που κατέχει και διαχειρίζεται την εξουσία.

 Ας ψαχτούν, λοιπόν, ο κ. Πάγκαλος και οι όμοιοί του.


Για να σοβαρευτούμε λίγο.

Γνωστός είναι ο βίος και η πολιτεία του κ. Πάγκαλου.
Ο νεποτισμός, η ευνοιοκρατία δεν του είναι άγνωστα.

Το ότι έχει χαριστικά διορίσει την κόρη του, σε δημόσια θέση, ότι επί υπουργίας του διορίστηκε στο υπουργείο Εξωτερικών η … αναξιοπαθούσα κ. Γιάννα Αγγελοπούλου ή το εθνοσωτήριο έργο του στην περίπτωση Οτσαλάν είναι στους περισσότερους αρκετά γνωστά και έχουν γραφεί επανειλημμένα τόσο στον ημερήσιο τύπο όσος και στα διάφορα blogs.

Η παραδοχή ότι "όλοι μαζί τα φάγαμε" ή "ότι όλοι μαζί διορίζαμε κοπρίτες" συνιστά μια ομολογία ενοχής. Την πρώτη ευθύνη έχουν αυτοί που ασκούν διοίκηση, οι πολιτικοί ηγέτες αυτής της χώρας.

 Στοιχειώδης αίσθηση δημοκρατικής ευαισθησίας από την πλευρά του αντιπροέδρου της κυβέρνησης θα σήμαινε ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να παραιτηθεί.

Η ουσία των δηλώσεών του, ωστόσο, αποπνέει από τη μια, ένα «ήθος» που χαρακτηρίζει τόσο αυτόν όσο και την κυβέρνηση συνολικά, από τη στιγμή που δημόσια δεν αποδοκιμάζει αυτές τις δηλώσεις.

Από την άλλη, όμως, η πραγματική ουσία βρίσκεται και στο σημείο των δηλώσεών του όπου επισημαίνει «Ο μόνος ουσιαστικός συνομιλητής μας είναι ο ΛΑΟΣ. Οι μόνοι που κάνουν σοβαρή αντιπολίτευση …».

Βεβαίως, γιατί η κυβέρνηση και ο αντιπρόεδρός της ως «σοβαρή» θεωρούν την πολιτική που προσιδιάζει στη δική της προκλητικά ανάλγητη και αντιλαϊκή πολιτική.

 Γιατί αυτού του είδους οι ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές στο οικονομικό και  κοινωνικό πεδίο απαιτούν το αντίστοιχο ιδεολογικό και πολιτικό περιτύλιγμα – αυτό που έρπει στον ακροδεξιό και υπερσυντηρητικό λόγο, στο χυδαίο λαϊκισμό, στην προσβολή των δημοκρατικών ηθών και της αντίστοιχης κουλτούρας.

 Γι’ αυτό έχει ανάγκη τον κ. Πάγκαλο, στην προσπάθεια με ολοκληρωτικό τρόπο να εμφυσήσει συναισθήματα φόβου και «συνενοχής» στο σύνολο της κοινωνίας, στοχοποιώντας κάθε φορά τμήματα εργαζομένων και οδηγώντας στην πόλωση και αντιπαλότητα τμήματα της κοινωνίας.

 Στήνοντας κυριολεκτικά τα νέα «τείχη» και «φράκτες» στην κοινωνική συνοχή,  στην κοινωνική αλληλεγγύη.

Κλείνοντας το μάτι στον έρποντα ρατσισμό, στη ξενοφοβία, στη νέου τύπου μισαλλοδοξία.

Με άλλα λόγια οδεύοντας σε μια «νεοφασίζουσα» αντίληψη και νοοτροπία.

Έτσι για να μην ξεχνούν κάποιοι τις ρίζες τους.

Στο χέρι της κοινωνίας και των εργαζομένων είναι, βεβαίως, να ανατρέψουν αυτήν πολιτική, να δώσουν αποστομωτική απάντηση σ’ αυτές τις νοοτροπίες.  


Παραθέτουμε και ορισμένα αποσπάσματα από άλλα blogs σχετικά με αυτά τα θέματα.  

α) "Όταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς ε τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή."

β) "Όταν ο κοπρίτης βάζει στο Δημόσιο κάποιον επειδή τον ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνει πολλούς σταυρούς ε τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή."

Απολαύστε τώρα και μια κοπρίτισσα που έβαλε στο δημόσιο ο εικονιζόμενος πολιτικός...

Υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών με μισθό 55.000 ευρώ ετησίως είναι η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου...

Την διόρισε ο Θεόδωρος Πάγκαλος το 1998 και ακόμη παραμένει δημόσιος υπάλληλος παίρνοντας κανονικότατα τον μισθό της αλλά όπως λέει τον δίνει σε φιλανθρωπίες...



Η σύζυγος του κ. Θόδωρου Αγγελόπουλου διορίστηκε από τον Θόδωρο Πάγκαλο πρέσβης εκ προσωπικοτήτων το 1998, λόγω του ρόλου της στην ανάληψη και προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων, ωστόσο παραμένει μέχρι σήμερα στη θέση αυτή εισπράττοντας κανονικά τον μισθό της, αλλά και θεμελιώνοντας τα συνταξιοδοτικά (βαρέα ένσημα; πότε θεμελιώνει δικαίωμα σύνταξης;) και άλλα δικαιώματα που έχουν όλα τα υπηρεσιακά στελέχη του Διπλωματικού Σώματος.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» η κυρία Αγγελοπούλου έχει δηλώσει πως δεν επιθυμεί να αμείβεται, ωστόσο εισπράττει κανονικά το μισθό της από το υπουργείο Εξωτερικών τα τελευταία 13 χρόνια, ακόμη και μετά τη λήξη της αποστολής της με το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων. Πρόκειται για τη μακροβιότερη πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων, ενώ δεν έχει γίνει γνωστή κάποια συμμετοχή της σε διπλωματικές προσπάθειες της χώρας τα τελευταία χρόνια.

Αντί να καταθέτει τα χρήματα στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων η κυρία Αγγελοπούλου προκειμένου να μην επιβαρύνει το προϋπολογισμό της «χρεωκοπημένης» Ελλάδας προτιμά να δίνει τα χρήματα σε φιλανθρωπίες και φυσικά να εξασφαλίζει έκπτωση φόρου


Διαβάστε περισσότερα εδώ:

Σύμφωνα με την εφημερίδα ένας ακόμη λόγος που η κυρία Αγγελοπούλου δεν παραιτήθηκε της θέσης είναι ότι κράτησε το διπλωματικό διαβατήριο που της εξασφαλίζει επαφές με τους «Αθανάτους» της ΔΟΕ και αξιωματούχους ξένων χωρών.

Το διορισμό της κυρίας Αγγελοπούλου έκανε ο τότε υπουργός Εξωτερικών και νυν αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος!

Καλή σύνταξη κυρά-Γιάννα!!!











Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

Μια χρονιά εικόνες



Ήρθε η στιγμή να αποχαιρετήσουμε το 2010.


Μια χρονιά με κάπως στυφή γεύση.

Με τα Μνημόνια, τις Τρόικες και τα άλλα του δαιμόνια.



Με τις διαδηλώσεις, την αγανάκτηση και την οργή.



Κρατώντας και τα όποια καλά. Τις δικές μας αναμνήσεις από ένα κομμάτι της ζωής μας.



Ήρθε η στιγμή να υποδεχτούμε το 2011.

Με την ελπίδα να μην είναι το ίδιο καταραμένο.



Όπου για κάποιους μπορεί να γίνει χρονιά μιας ακόμη πιο βίαιης προσαρμογής.

Για κάποιους άλλου χρονιά της ανατροπής.



Εμείς ως ύστατο αποχαιρετισμό στο 2010 καταθέτουμε ένα φωτο-δοκίμιο με επιλεγμένες εικόνες από τα διεθνή μέσα – BBC, Newsweek, Time,Reuters κα.

Έχουν και αυτές την αξία τους.



Ως πρώτη και βαθιά συμβολική επιλέξαμε την εικόνα του μικρού Αϊτινού που ανασύρθηκε ζωντανός μετά από μια πολυήμερη αιχμαλωσία στα ερείπια από το σεισμό που συγκλόνισε τη χώρα του και όλον τον κόσμο.



Όταν η ελπίδα και η ανθρωπιά μπορεί να αναβλύσει  και μέσα από τα ερείπια.





Γιατί οι συνέπειες αυτού του σεισμού σε μια χώρα όπως η Αϊτή ήταν πολύ επώδυνες.










Το ηφαίστειο Eyjafjallajokull στην Ισλανδία προκαλεί αναστάτωση στις αεροπορικές γραμμές διεθνώς δίνοντας ταυτόχρονα ορισμένες σπάνιες εικόνες.







Μια άλλα φυσική δοκιμασία – οι πλημμύρες στο Πακιστάν ή αλλιώς οι πλημμύρες του αιώνα, με εκατομμύρια αστέγους.










Αλλά και η ανθρώπινη ασυδοσία, ειδικά των μεγάλων πολυεθνικών, δοκιμάζει τη φύση και τον πλανήτη.



Η καταστροφή στον κόλπο του Μεξικού από τη διαρροή στον αγωγό  Deepwater Horizon







Θα μπορούσε να είναι κάποιος πίνακας μοντέρνας ζωγραφικής. Ωστόσο είναι μεγεθυμένη φωτογραφία από τη διαρροή πετρελαίου στον Κόλπο.





Μια φονική τοξική λάσπη στην Ουγγαρία προκαλεί ανθρώπινα θύματα και ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή







Οι πυρκαγιές στη Ρωσία στην περιοχή της Μόσχας και όχι μόνο καταστρέφουν πολύτιμο δασικό πλούτο ενώ και πολλοί άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους





Φωτιά σε αγωγό πετρελαίου στην Κίνα





Αλλά και η φτώχεια, η αδικία, η απειλή από τις πολυποίκιλες ασθένειες αλλά και την πείνα, τη λειψυδρία είναι παρούσες σε εκτεταμένες περιοχές του πλανήτη.



Στην Αφρική και αλλού.








Οι εικόνες των φτωχών και αστέγων είναι κάτι σύνηθες και στις μητροπόλεις της Δύσης








Κι ο παραλογισμός.

Οι αγώνες της Κοινοπολιτείας στο Δελχί πραγματοποιούνται με την παρουσία 80.000 αστυνομικών που συνεπικουρούνταν από 17.000 μέλη παραστρατιωτικών ομάδων, καθώς οι διοργανωτές θέλησαν να αποτρέψουν κάποια επίθεση εξτρεμιστών.








Γυναίκες στο Ιράν.

Η εικόνα μιλά από μόνη της.










Και μια νότα δύναμης κι ελπίδας.

Η σωτηρία των εργατών στα ορυχεία της Χιλής.













Η αλαζονεία και η υπεροψία της αμερικανικής υπερδύναμης δοκιμάζεται στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν

















Και η μεγάλη απογοήτευση





Από την άλλη η Βόρειος Κορέα – ένα κράτος παρίας κατά τις ΗΠΑ. Πατέρας και γιος Κιμ παρακολουθούν στρατιωτική παρέλαση στην Πγιονγκ Γιανγκ








Στη Βραζιλία μια γυναίκα για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας διαδέχεται στην προεδρία τον απερχόμενο πρόεδρο Λούλα Ντα Σίλβα. Είναι η Ντίλμα Ρούσεφ, κόρη μεταναστών από τη Βουλγαρία, με αριστερές απόψεις και ένας άνθρωπος που δεν είχε ασκήσει μέχρι τώρα υπουργικά καθήκοντα.






Η Κίνα αναδυόμενη υπερδύναμη του 21ου αιώνα;

Ίδωμεν






Στην πρώτη φωτογραφία ένας επισκέπτης στέκεται μπροστά στην είσοδο της Παγκόσμιας Έκθεσης Εμπορίου στη Σαγκάη, όπου η Κίνα φιλοδοξεί να παρουσιάσει στοιχεία της κουλτούρας της αλλά και το νέο ρόλο της ως νέα οικονομική υπερδύναμη.









Στη δεύτερη ένας εργάτης στην κορυφή των διακοσμητικών θόλων προς τιμή του εορτασμού για το Νέο Έτος









Οι λαοί όμως εξεγείρονται.

Η εξέγερση των κόκκινων πουκαμίσων στην Ταϋλάνδη ήταν σκληρή, πολυήμερη και κυριολεκτικά βάφτηκε κόκκινη.











Και η Ευρώπη παραμένει παγωμένη.

Τόσο λόγω των καιρικών συνθηκών όσο και χάρη στους πολιτικούς της ηγέτες και στις πολιτικές λιτότητας.











Ουρά ανέργων στην Ισπανία






Και κάτι … ξεκάρφωτο

Ο Πάπας Βενέδικτος 16ος παρακολουθεί την ταινία Πίος ο 12ος στην κατοικία του στο νότο της Ρώμης.

Στον κόσμο του αυτός






Ας έρθουμε λίγο και στα δικά μας



Από την αλήστου μνήμης φωτογράφηση του πρωθυπουργού στο Καστελόριζο – καημένο ακριτικό νησί με τι είδους εξαγγελίες συνδέθηκες – μέχρι τις συγκρούσεις στο κέντρο της Αθήνας








Α, το συμπαθές τετράποδο που ακολουθεί στην επόμενη φωτογραφία, δεν είναι η … οικολογική πρόταση της κυβέρνησης για το … νέο τρόπο μεταφοράς των Ελλήνων, ούτε η απελπισμένη διέξοδος κάποιων πολιτών στην εποχή της παρανοϊκής ανόδου της βενζίνης.

Απλώς, είναι εικόνα από την επαρχία Panjshir στο Αφγανιστάν, από τις 17 Σεπτέμβρη μια μέρα πριν από τις εκλογές για το αφγανικό κοινοβούλιο.










Και για να μην το ξεχάσουμε μέσα στο 2010 υπήρχε και το Μουντιάλ.

Το Μουντιάλ της βουβουζέλα.









Αλλά και ένα άλλο Μουντιάλ.






Να μη ξεχάσουμε, λοιπόν.

Ούτε το 2011 να σταθεί μια χρονιά στα ίδια μοτίβα.

Κυνήγι του κέρδους για κάποιους με κάθε τίμημα και ασύλληπτη ανέχεια για κάποιους άλλους.




Μέσα στο 2010 υπήρχαν και τέτοιες εικόνες.








Εμείς θέλουμε ωστόσο να κρατήσουμε αυτήν.




Καλή χρονιά!

Trouble In Mind. Ή, οι σκοτούρες ενός ταλαίπωρου πρωθυπουργού


Μέρες που είναι, έχουμε δικαίωμα να χαρούμε.
Αλλά και να μοιραζόμαστε. Τις έγνοιες, τις φουρτούνες των συνανθρώπων μας.

Έτσι κι εμείς συμμεριζόμαστε αυτό που πολλές εφημερίδες καταγράφουν – τις ευθύνες και τις σκοτούρες που κουβαλά ο Έλληνας πρωθυπουργός, ο κ. Παπανδρέου.
Ήρθε ο άνθρωπος να σώσει την Ελλάδα – το πώς δεν το έχουμε καταλάβει ακόμη, εν πάση περιπτώσει.

Άλλωστε εκεί που κυκλοφορεί δεν έχουμε συναντηθεί  και πολύ πολύ.

Ωστόσο, για να δείξουμε ότι κατανοούμε τη θέση του, θέλουμε να του αφιερώσουμε ένα τραγούδι.

Το οποίο είναι το Trouble In Mind. Ένα blues τραγούδι που γράφτηκε από τον πιανίστα, Richard Jones, κάπου στα 1924, λίγα χρόνια πριν ξεσπάσει η μεγάλη κρίση.

Σκοτούρες ή φουρτούνες στο μυαλό υπάρχουν για πολλούς.

Ακόμη και αυτών που κυβερνούν αυτό τον κόσμο.
Μόνο που τυχαίνει οι έγνοιες τους να είναι σε τελείως διαφορετικές κατευθύνσεις από τις δικές μας.

Δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Παπανδρέου ένιωσε ή κατάλαβε κατά την περιήγησή του στην Αμερική – και στις άλλες ηπείρους – την έννοια του blues.
Δικό του θέμα.

Εμείς, έχοντας μια ερωτική σχέση με τη blues μουσική – και στον ήχο και στην ουσία της - θα παρουσιάσουμε κάποιες εκδοχές του τραγουδιού.

Γιατί αυτό, όπως και πολλά άλλα blues τραγούδια, γνώρισε πολλές και κορυφαίες εκτελέσεις. Κάτι που κάνει αυτή τη μουσική να συγγενεύει, πέρα από την υφολογία και την ατμόσφαιρα της,  με το ρεμπέτικο τραγούδι.

Ωστόσο, οι σκοτούρες του κάθε κ. Παπανδρέου πολύ απέχουν από τη blues διάθεση.

Λένε λοιπόν κάποιοι στίχοι:

Trouble in mind, I’m blue
But I won’t be blue always
'Cause I know the sun's gonna shine in my back door someday

«Δεν θα `μαι στις μαύρες μου για πάντα …
Γιατί το ξέρω, ο ήλιος θ’ ανατείλει …»

Λέμε εμείς – είτε το θέλουν κάποιοι,  είτε όχι.

Η πρώτη εκδοχή είναι του Big Bill Broonzy.





Αυτή που ακολουθεί είναι του Sonny Terry και του Brownie McGhee. Με τον ήχο της φυσαρμόνικας στο Νότο των ΗΠΑ.
Εκεί που οι εκάστοτε κ. Παπανδρέου δεν μπόρεσαν να ακούσουν τους ήχους μιας άλλης Αμερικής κι ενός κόσμου που εκπέμπει ένα άλλο ήθος.
Πέρα από τα σαλόνια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ή των «Σοσιαλιστικών Διεθνών» που συναυλίζονται στα πανάκριβα ξενοδοχεία ανά την υφήλιο.





Μια κυριούλα της blues, η Sister Rosetta Tharpe, το τραγουδά εξαιρετικά, στην παράδοση της gospel μουσικής.

Όταν  οι γραμμές ταξιδεύουν μαζί με τις νότες.





Στη συνέχεια παραθέτουμε εκείνη της Νίνα Σιμόν. Απλώς, γιατί είναι κλασική.





Ο Τζόνι Κας υπήρξε μέγιστος στην κάντρι. Κι εναλλακτικός μέχρι τέλους. Το είπε κι αυτός






Όπως κι ο  μοναδικός κι αγέραστος Jerry Lee Lewis




Στη δεκαετία του `60, τη δεκαετία που η νέα γενιά εξεγείρονταν και αμφισβητούσε,  – πού `σουν νιότη να `βλεπες πως θα γινόμουν άλλος! Τ’ ακούς, Γιώργο; - δυο υπέροχες φωνές τραγούδησαν το ίδιο τραγούδι.
Η Αρέθα Φράκλιν, απευθείας συνεχιστής της πιο καλής παράδοσης της μαύρης μουσικής και μοναδική ερμηνεύτρια.
Αλλά και η Τζάνις Τζόπλιν. Χωρίς σχόλια.








Για να ακολουθήσει η «καταραμένη» αλλά και αξεπέραστη Marianne Faithfull από κινηματογραφική ταινία.
Τα σημαινόμενα των τίτλων αφήνονται ως ελεύθερο σχόλιο.





Κάπου εδώ τελειώνει η περιήγηση στις σκοτούρες.
Καθένας δικαιούται να έχει τις μαύρες του. Τους μπελάδες και τις έγνοιές  του.

Αλλά να ελπίζει ότι ο ήλιος θ’ ανατείλει.

Κόντρα σ’ όσους θέλουν να του στερήσουν την ελπίδα και το όνειρο.

Για επιδόρπιο καταθέτουμε το τραγούδι του Big Bill Broonzy - Just A Dream

It was a dream, Lord, what a dream I had on my mind
It was a dream, Lord, what a dream I had on my mind
Now, and when I woke up, baby, not a thing there could I find
I dreamed I went out with an angel, and had a good time
I dreamed I was satisfied, and nothin' to worry my mind
But that was just a dream, Lord, what a dream I had on my mind,
Now, and when I woke up, baby, not an angel could I find
I dreamed I caught the horses, and caught the number too
I dreamed I won so much money, I didn't know what to do
But that was just a dream, Lord, what a dream I had on my mind,
Now, and when I woke up, baby, not a penny there could I find
Dreamed I was in the White House, sittin' in the president's chair
I dreamed he's shaking my hand, and he said "Bill, I'm so glad you're here"
But that was just a dream, Lord, what a dream I had on my mind
Now, and when I woke up, baby, not a chair there could I find
I dreamed I got married, and started me a family
I dreamed I had ten children, and they all looked just like me
But that was just a dream, Lord, what a dream I had on my mind
Now, and when I woke up, baby, not a child there looked like mine




Ίσως, δεν υπάρχει πιο έντονο και ταυτόχρονα θλιβερό συναίσθημα από τα ματαιωμένα όνειρα.
Ειδικά των νέων ανθρώπων.
Ας μην επιτρέψουμε σε κάποιους να το πετύχουν .

Oύτε αυτή τη χρονιά.