«Στα 80 δισ. το κέρδος της Γερμανίας από την ελληνική κρίση»

                                                                                   του M ...

«Η Γερμανία, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, κέρδισε περίπου 80 δισ. ευρώ από την ελληνική οικονομική κρίση. Πρέπει να μιλούμε με αριθμούς, και όχι η μία πλευρά να θέλει να δασκαλέψει την άλλη με ψευτοηθικιστικές τοποθετήσεις» δήλωσε μεταξύ άλλων ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, σε συνέντευξη που παραχώρησε στα γερμανικά τηλεοπτικά δίκτυα ARD και ZDF, στη Ρίγα της Λετονίας

Ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε τα παραπάνω σχολιάζοντας το ζήτημα που επανέρχεται συχνά στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με τα χρήματα που έχει χάσει η Γερμανία, εξαιτίας της ελληνικής κρίσης. Όπως σημείωσε ο Ν. Κοτζιάς, συμβαίνει «ακριβώς το αντίθετο».

Στο ίδιο ύφος, ο Ν. Κοτζιάς διέψευσε και τα στερεότυπα που αρκετές φορές κυριαρχούν στα γερμανικά ΜΜΕ και δείχνουν μια ολόκληρη χώρα, την Ελλάδα, και έναν ολόκληρο λαό, τον ελληνικό, με αρνητικές ιδιότητες που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

«Στερεότυπα πως όλοι οι Έλληνες είναι κλέφτες, τεμπέληδες και ψεύτες, αν και όλες οι ευρωπαϊκές στατιστικές λένε πως οι Έλληνες εργάζονται περισσότερες ώρες την εβδομάδα από όλους τους Ευρωπαίους.

» Αυτή τη στιγμή έχουμε στην Ελλάδα 60% νεανική ανεργία, πρέπει να συζητήσουμε, να δούμε τι θα γίνει με αυτή τη νέα γενιά, ποια στάση θα κρατήσει αυτή η νέα γενιά απέναντι στην ΕΕ, εάν δεν θα έχει δουλειά και ακούει συνέχεια για κυρώσεις.
 

Μήνυμα προς γερμανική δικαιοσύνη
 

Ειδική αναφορά έκανε ο υπουργός Εξωτερικών και στα μεγάλα σκάνδαλα διαφθοράς στην Ελλάδα, σημειώνοντας πως «υπαίτιοι αυτών των σκανδάλων, Έλληνες, ζουν σήμερα στη Γερμανία» και κάλεσε τη γερμανική δικαιοσύνη να δώσει επιτέλους τα πρωτόκολλα των καταθέσεων, ώστε να έχουμε αποδείξεις για το ποιος δωροδοκήθηκε στην Ελλάδα.

«Δεν μπορεί να επιχειρηματολογεί κανείς με ψευτοηθικιστικές παραινέσεις, και την ίδια στιγμή αυτά τα άτομα που προκάλεσαν τα σκάνδαλα, όπως ο κ. Χριστοφοράκος της Siemens, να βρίσκονται στη Γερμανία. Αυτό θα πρέπει να σταματήσει. Η γερμανική δικαιοσύνη πρέπει να μας κοινοποιήσει της καταθέσεις τους. Είμαστε κατά της διαφθοράς, είμαστε κατά του πλούτου που προέκυψε με μεθόδους διαφθοράς, αλλά η Γερμανία θα πρέπει να πάψει να κρύβει τέτοιους μεγαλοαπατεώνες» κατέληξε ο Ν. Κοτζιάς.

   

Αναλυτικά το κείμενο ολόκληρης της συνέντευξης που παραχώρησε ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, στα γερμανικά τηλεοπτικά δίκτυα ARD και ZDF:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Υπουργέ, πώς αξιολογείτε τη στάση της ΕΕ στο θέμα της Ουκρανίας;

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ: Εμείς έχουμε ήδη πει πως θέλουμε ειρήνη στην Ευρώπη, ειρήνη και σταθερότητα στην Ουκρανία. Στηρίζουμε την ουκρανική κυβέρνηση στον αγώνα της να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της χώρας και να διασφαλίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Εκτός αυτού, για εμάς το θέμα έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί στη Μαριούπολη ζουν σήμερα 160.000 Έλληνες, πολίτες ελληνικής καταγωγής. Η Μαριούπολη απέχει μόνο 10 χλμ. από την περιοχή όπου έχουν παύσει οι εχθροπραξίες των αυτονομιστών. Είμαστε η μοναδική χώρα που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και παρακολουθούμε εκ του σύνεγγυς την κατάσταση με την Πρεσβεία μας και το Προξενείο. Είμαι περήφανος για την οικονομική αλλά και ιατρική βοήθεια που έχει σταλεί και κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να υπάρχει αυτός ο δίαυλος επικοινωνίας, ώστε η βοήθεια να φτάνει στον προορισμό της.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είστε ικανοποιημένος με τη στάση της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία;

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ: Η στάση της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία διαμορφώθηκε και με τη συμβολή της Ελλάδας και είμαι ικανοποιημένος με αυτή τη στάση.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα συζητηθεί το θέμα των κυρώσεων;

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ: Είμαστε μια χώρα που έχει ήδη επιβάλει κυρώσεις. Πριν από 20 χρόνια η Ελλάδα επέβαλε κυρώσεις στην ΠΓΔΜ. Αυτό ήταν ένα λάθος. Από την εμπειρία μας πρέπει να πούμε πως οι κυρώσεις δεν είναι σίγουρο πως θα είναι εποικοδομητικές ή πως θα έχουν επιτυχία. Οι κυρώσεις που στηρίζουμε είναι αυτές που θα επιτρέψουν στη Ρωσία να καθήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δεν είμαστε υπέρ των κυρώσεων που προκαλεί η οργή. Στόχος μας είναι η Ρωσία να σεβαστεί όσα συμφωνήθηκαν στο Μινσκ, να κάνει πράξη όσα συμφωνήθηκαν.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πιστεύετε ότι αυτό έχει επιτευχθεί; 

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ: Οι κυρώσεις που έχουν επιβληθεί δημιούργησαν οικονομικά προβλήματα στη Ρωσία, αλλά αυτό δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, το σημαντικό - και δεν πρέπει να είναι αυτός ο στόχος των κυρώσεων. Η Ρωσία έδειξε τις τελευταίες μέρες τη βούληση να τηρήσει τη Συμφωνία του Μινσκ. Είχα πρόσφατα την ευκαιρία να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τη Γερμανία και τη Γαλλία για όσα κατάφεραν.

Ελπίζω πως θα έχω την ευκαιρία να μιλήσω στο Πρώτο και στο Δεύτερο Πρόγραμμα (ARD και ZDF) της γερμανικής τηλεόρασης και για τα προβλήματα της Ελλάδας και για τον τρόπο που κάποια γερμανικά μέσα ενημέρωσης βλέπουν την Ελλάδα και πώς παρουσιάζουν τον ελληνικό λαό.

Την περασμένη εβδομάδα είχαμε την ευκαιρία στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της συνάντησης των κρατών του μεσογειακού Νότου της ΕΕ (Euro Med Group), να συζητήσουμε για το θέμα των αυτονομιστών. Οι αυτονομιστές είναι ένα θεμελιώδες ζήτημα για την εξωτερική πολιτική. Η διαφορά με τους τζιχαντιστές που έρχονται από τον Νότο (από τα νότια σύνορα της ΕΕ, σ.σ.) είναι πως αυτοί οι τελευταίοι δεν αποτελούν απλώς θέμα εξωτερικής, αλλά και εσωτερικής πολιτικής. Είναι πολύ σημαντικό να συζητήσουμε για τη σταθερότητα στον Νότο, είναι πολύ σημαντικό να βρούμε λύσεις για τη σταθερότητα στην περιοχή, στη Μέση Ανατολή, στο θέμα της Λιβύης. Χθες, συζητήσαμε εξαντλητικά για το θέμα της Λιβύης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Πιστεύετε πως στην ΕΕ γίνεται πολλή συζήτηση για την Ουκρανία;

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ:  Δεν πρέπει να συζητείται μόνο το θέμα της Ουκρανίας ή το θέμα των τζιχαντιστών, αλλά και το μέλλον της Ευρώπης, όπως και το όραμά μας, ποια Ευρώπη θέλουμε να έχουμε. Θα πρέπει να επιστρέψουμε στις ευρωπαϊκές αξίες. Μου προκαλεί μεγάλη ανησυχία το κατά πόσο η νέα γενιά στην Ευρώπη και ιδιαίτερα η νέα γενιά στις χώρες του Νότου, εάν οι σημερινοί μαθητές θα είναι μετά από 10-20 χρόνια ευτυχείς με την Ευρώπη, εάν θα είναι υπέρ της Ευρώπης, όταν σήμερα ακούν διαρκώς για κυρώσεις, τιμωρίες και μνημόνια. Θα πρέπει σε αυτή τη νέα ευρωπαϊκή γενιά να μιλήσουμε και για άλλα πράγματα και όχι μόνο για τιμωρίες και άλλες ενέργειες που είναι αναγκαίες στις διεθνείς αντιπαραθέσεις. Η Ευρώπη δεν είναι μόνο κυρώσεις και τιμωρητικές πράξεις. Να πούμε πως η Ευρώπη είναι ένα θετικό όραμα και πως θα πρέπει να εργαστούμε περισσότερο γι’ αυτό. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα θέσετε βέτο κατά των κυρώσεων, εάν καταλαβαίνω καλά.

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ:  Όταν βρισκόμαστε στο στάδιο των διαραγματεύσεων δεν μπορώ να μιλήσω για τις διαπραγματεύσεις, γιατί τότε δεν πρόκειται για διαπραγματεύσεις. 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό σημαίνει...

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ:  Δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Θα διαπραγματευθούμε και θα δούμε πώς θα προχωρήσουμε. Υπάρχουν χώρες που είναι υπέρ των κυρώσεων και άλλες χώρες που πλήττονται από τις κυρώσεις. Ωραία, να μιλήσουμε για την επιβολή κυρώσεων. Η χώρα μου βιώνει μια οικονομική κρίση και το εμπάργκο που έχει επιβληθεί κοστίζει πάρα πολύ για εμάς και την αγροτική μας παραγωγή. Καταλαβαίνω τις χώρες που δεν έχουν οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία, καταλαβαίνω τις χώρες που είναι υπέρ της επιβολής των κυρώσεων, αλλά δεν τηρούν τις κυρώσεις. Θα πρέπει όμως να συζητηθεί τι θα γίνει με την Ελλάδα και τα οικονομικά προβλήματα που μας δημιουργεί η επιβολή κυρώσεων, πώς θα αναπληρωθούν οι οικονομικές απώλειες λόγω των κυρώσεων.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ορισμένοι παρατηρητές πιστεύουν πως η Ελλάδα θα απειλήσει με βέτο εάν δεν λάβει οικονομική βοήθεια.

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ: Το βέτο ανήκει στα δικαιώματα εκείνα που η Ελλάδα διαθέτει εντός της ΕΕ. Είναι, αν μη τι άλλο, παράξενο να μιλούμε για απειλή όταν χρησιμοποιεί κανείς όσα προβλέπονται στην ΕΕ. Δεν πρόκειται για απειλή, αλλά για τους μηχανισμούς που διασφαλίζονται από τις ρυθμίσεις και τις Συνθήκες της ΕΕ. Και, δεύτερον, υπάρχουν χώρες που δεν έχουν ανάγκη, λόγω της ισχύος τους, να κάνουν χρήση του βέτο, γιατί μπορούν να επιβληθούν με τη δύναμή τους. Δεν χρησιμοποιήσαμε ποτέ το δικαίωμα του βέτο χωρίς λόγο και το ίδιο θα πράξουμε και στο θέμα της Ουκρανίας. Δεν χρειάζεται να νιώθει κανείς πως απειλείται. Θα πρέπει να συζητήσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να υπάρξει μια κατάσταση win-win, όπου τόσο οι εταίροι μας όσο και εμείς θα βγούμε κερδισμένοι. Δεν μπορώ να καταλάβω μια πολιτική όπου κερδίζουν μόνο μερικοί από τους εταίρους μας και εμείς αυξάνουμε μόνο τις απώλειές μας.  

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπάρχει για εσάς μια συνάφεια ανάμεσα στο να δώσετε τη συγκατάθεσή σας στο θέμα της επιβολής κυρώσεων και στη συνέχιση της οικονομικής βοήθειας.

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ: Δεν έκανα ποτέ έναν τέτοιο συσχετισμό μιλώντας για το θέμα των κυρώσεων. Θα πρέπει όμως να δούμε πώς θα πρέπει να αναπληρωθούν εντός της ΕΕ οι οικονομικές απώλειες που προκύπτουν από τις κυρώσεις. Αυτό δεν έχει καμία απολύτως σχέση με οικονομική βοήθεια. Εκείνο που λέω είναι ότι το θέμα των κυρώσεων πλήττει την οικονομία. Επίσης, υπάρχουν χώρες του ΝΑΤΟ, μικρές αλλά και μεγάλες χώρες, που επωφελούνται από τις κυρώσεις. Όλα αυτά πρέπει να τα συζητήσουμε. Δεν μπορεί μόνο μερικές από αυτές τις χώρες να επωφελούνται από τις κυρώσεις και άλλες πάλι να υφίστανται τις απώλειες. Όλες οι χώρες θα πρέπει να κερδίζουν μαζί αλλά και να χάνουν μαζί. Απορώ με τη συζήτηση που έχει γίνει τον τελευταίο καιρό στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης για τη στάση μας στο θέμα των κυρώσεων, αλλά αδυνατώ να καταλάβω γιατί δεν λέει κανείς τίποτε για τις χώρες εκείνες του ΝΑΤΟ που δεν τηρούν καθόλου τις κυρώσεις. Αυτή είναι μια μονομέρεια.      

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ας πούμε λίγο για το θέμα πώς βλέπουν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης την Ελλάδα.

Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ: Υπάρχουν πάρα πολλά στερεότυπα. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι. Είμαι ένας φίλος της Γερμανίας. Αγαπώ τη Γερμανία – αυτό το είπα και στο Βερολίνο. Η γυναίκα μου είναι Γερμανίδα, άρα έχω οικογενειακές σχέσεις με τη Γερμανία. Καταλαβαίνω τη Γερμανία και θεωρώ τον εαυτό μου έναν πολιτικό που γνωρίζει τη Γερμανία. Εκτός αυτού, πιστεύω πως η Γερμανία είναι μια χώρα κατά βάθος φιλελληνική, γιατί αυτοκαθορίστηκε μέσω της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και των πολιτικών πεποιθήσεων. Η Ελλάδα και η Γερμανία είχαν ανέκαθεν φιλικές σχέσεις και προσπαθώ με όλες μου τις πράξεις να στηρίξω αυτές τις σχέσεις. Όσον αφορά όμως την πληροφόρηση που παρέχουν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης στο θέμα της ελληνικής κρίσης, θα έλεγα πως υπάρχουν πάρα πολλά στερεότυπα. Πρόσφατα, μετά την τελευταία συμφωνία, είχαμε πηχυαίους πρωτοσέλιδους τίτλους σε γερμανικές εφημερίδες που έλεγαν «Ούτε σεντ για την Ελλάδα», πράγμα που είναι βέβαια ψέμα, γιατί στην τελευταία συμφωνία το θέμα μας δεν ήταν τα χρήματα. 

Ένα άλλο ζήτημα που επανέρχεται συχνά στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης είναι το θέμα των χρημάτων που έχει χάσει η Γερμανία εξαιτίας της ελληνικής κρίσης. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει: η Γερμανία με άμεσο ή έμμεσο τρόπο κέρδισε περί τα 80 δις ευρώ από την ελληνική οικονομική κρίση. Πρέπει να μιλούμε με αριθμούς και όχι η μία πλευρά να θέλει να δασκαλέψει την άλλη με ψευτοηθικιστικές τοποθετήσεις.

Ένα από τα στερεότυπα είναι, επίσης, πως μια ολόκληρη χώρα, ένας ολόκληρος λαός έχει κάποιες αρνητικές ιδιότητες, στερεότυπα που δεν ανταποκρίνονται βέβαια καθόλου στην πραγματικότητα. Στερεότυπα πως όλοι οι Έλληνες είναι κλέφτες, τεμπέληδες και ψεύτες, αν και όλες οι ευρωπαϊκές στατιστικές λένε πως οι Έλληνες εργάζονται περισσότερες ώρες την εβδομάδα από όλους τους Ευρωπαίους. Αυτή τη στιγμή έχουμε στην Ελλάδα 60% νεανική ανεργία, πρέπει να συζητήσουμε, να δούμε τι θα γίνει με αυτή τη νέα γενιά, ποια στάση θα κρατήσει αυτή η νέα γενιά απέναντι στην ΕΕ εάν δεν θα έχει δουλειά και ακούει συνέχεια για κυρώσεις. Εντάξει, καταλαβαίνω πως η Ελλάδα πρέπει να τιμωρηθεί, πως όλοι οι Έλληνες είναι κακοί, μπορώ να τα δεχθώ όλα αυτά, αλλά θα πρέπει να δούμε τι θα γίνει μετά. Αυτό που λέω διαρκώς είναι πως θα πρέπει να δούμε τι θα γίνει μελλοντικά. Πρέπει να έχουμε μια θετική κατάσταση win-win... 

Επίσης, εκείνο που θέλω να πω είναι ότι η Γερμανία βρήκε μια θαυμάσια ρύθμιση όσον αφορά τα χρέη της με τη Συμφωνία του Λονδίνου το 1952-53. Η Γερμανία είχε χάσει έναν πόλεμο, έναν ολέθριο πόλεμο, αλλά ρυθμίστηκε το θέμα για τα δάνεια που έλαβε κατά τη δεκαετία του ’20. Δεν μπορεί σήμερα για την Ελλάδα να υπάρχουν χειρότεροι όροι (αποπληρωμής των δανείων) από τους όρους που θεσπίστηκαν για τη Γερμανία που έχασε έναν ολόκληρο πόλεμο. Αυτό το θέμα θα πρέπει να το συζητήσουμε. Η Γερμανία σήμερα λέει συνέχεια πως πλήρωσε όλα της τα χρέη, κάτι που δεν είναι βέβαια αλήθεια, και πως εμείς είμαστε οι ψεύτες και οι απατεώνες που δεν θέλουμε να επιστρέψουμε τα δανεικά που πήραμε. Η χώρα που δεν πλήρωσε τα χρέη της μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πρώτα απ’ όλα η Γερμανία. Αυτό συνέβη με τη Συμφωνία του Λονδίνου. Τι λέει αυτή η συμφωνία; Προκειμένου η Γερμανία να μπορέσει να μπορέσει να αποπληρώσει το χρέος της θα έπρεπε να υπάρξει ανάπτυξη, στην οποία συνέβαλαν όλοι οι εταίροι της. Ορίσθηκε έτσι από τους εταίρους της ένα ποσοστό 3% του εξωτερικού της εμπορίου για την αποπληρωμή των χρεών. 

Εμείς ποια συμφωνία έχουμε για την Ελλάδα; Μια συμφωνία που έχει οδηγήσει σε απώλεια κατά 30% του κοινωνικού μας προϊόντος. Εάν η οικονομική μας δύναμη μειώνεται, πώς είναι δυνατόν να αποπληρωθεί το χρέος; Χρειαζόμαστε μια τέτοια ανάλογη ρύθμιση, όπως τότε το 1952-53 για τη Γερμανία. Τότε κανείς δεν έλεγε πως οι Γερμανοί είναι κλέφτες και τεμπέληδες, οι Γερμανοί είναι πολύ εργατικοί και ένας λαός με πολλές ικανότητες, δεν υπάρχει αμφιβολία.

Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι μια πολιτική που θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη. Αυτή είναι άλλωστε η διαφορά που έχουμε με κάποιους από τους εταίρους μας, οι οποίοι επιμένουν στη συνέχιση μιας πολιτικής, η οποία είχε αρνητικά αποτελέσματα, όπως υψηλή ανεργία, καταστροφή της βιομηχανικής παραγωγής και του κοινωνικού δικτύου. Χρειαζόμαστε μια άλλη πολιτική. Θα πρέπει να σταματήσουμε με τα ψευδοηθικιστικά επιχειρήματα, όπως και με το να επιτίθεται ο ένας στον άλλον. Και να σας πω κάτι ακόμα και να τελειώσω: Ξέρετε, θα πρέπει να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Θέλουμε να υπάρξει ανάπτυξη για να μπορέσει η Ελλάδα να αποπληρώσει τα χρέη της ή θέλουμε να καταστρέψουμε τη χώρα; Εάν θέλουμε να καταστρέψουμε τη χώρα, τότε θα πρέπει να σκεφτούμε ποια επίδραση θα έχει κάτι τέτοιο σε γεωπολιτικό επίπεδο και ιδιαίτερα στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Και κάτι ακόμα και θα τελειώσω: Στην Ελλάδα έχουμε μεγάλα σκάνδαλα διαφθοράς. Υπαίτιοι αυτών των σκανδάλων, Έλληνες, ζουν σήμερα στη Γερμανία. Η γερμανική δικαιοσύνη θα πρέπει επιτέλους να μας δώσει τα πρωτόκολλα των καταθέσεων, ώστε να έχουμε αποδείξεις για το ποιος δωροδοκήθηκε στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να επιχειρηματολογεί κανείς με ψευτοηθικιστικές παραινέσεις και την ίδια στιγμή αυτά τα άτομα που προκάλεσαν τα σκάνδαλα, όπως ο κ. Χριστοφοράκος της Siemens, να βρίσκονται στη Γερμανία. Αυτό θα πρέπει να σταματήσει. Η γερμανική δικαιοσύνη πρέπει να μας κοινοποιήσει της καταθέσεις τους. Είμαστε κατά της διαφθοράς, είμαστε κατά του πλούτου που προέκυψε με μεθόδους διαφθοράς, αλλά η Γερμανία θα πρέπει να πάψει να κρύβει τέτοιους μεγαλοαπατεώνες.

Ισπανία: Παραμένουν πρώτοι στις δημοσκοπήσεις οι Podemos

                                                   του Μ ...

Ισχυρή άνοδο του κεντροαριστερού κόμματος Ciudadanos (Πολίτες, στα καταλανικά Ciutadans) καταγράφει δημοσκόπηση της El Pais

Δύσκολοι καιροί για τον ισπανικό δικομματισμό, αφού τα δύο πάλαι ποτέ κραταία κόμματα, οι Σοσιαλιστές (PSOE) και το Λαϊκό Κόμμα (PP) δεν αγγίζουν καν το 40% στην προτίμηση των ψηφοφόρων, σύμφωνα με δημοσκόπηση της El Pais. Οι Σοσιαλιστές με 20,2%, εμφανίζοντας άνοδο από την προηγούμενη δημοσκόπηση, βρίσκονται στη δεύτερη θέση. Το ταλαιπωρημένο από τα σκάνδαλα, αλλά και τα σκληρά μέτρα λιτότητας που έχει επιβάλει στην ισπανική κοινωνία, κυβερνών PP, βρίσκεται στην τρίτη θέση προτίμησης των ψηφοφόρων με 18,6%, σημειώνοντας νέα πτώση στα ποσοστά του από τη δημοσκόπηση του Φεβρουαρίου. Μια... ανάσα δηλαδή από το ανερχόμενο κεντροαριστερό κόμμα Πολίτες (C's), το οποίο, από ποσοστό 12,2% το Φεβρουάριο, εκτοξεύεται δημοσκοπικά στο 18,4%.

Σταθερά πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις της El Pais για τρίτο συνεχόμενο μήνα το Podemos, το οποίο παρά την πτώση στο ποσοστό του, εμφανίζεται να συγκεντρώνει το 22,5% των ψήφων των ισπανών ψηφοφόρων. Σταθερό το ποσοστό της Ενωμένης Αριστεράς (Izquierda Unida), η οποία, εμφανίζοντας μικρή πτώση, βρίσκεται στην 5η θέση της προτίμησης των ψηφοφόρων με 5,6%.

Σε συνέντευξή του σήμερα στο Ρόιτερς, ο ηγέτης του Podemos, Πάμπλο Ιγκλέσιας, λέει ότι μία πιθανή συμμαχία μεταξύ κεντροδεξιάς και κεντροαριστεράς στη χώρα απλώς θα παρέτεινε την οικονομική καταστροφή της, όπως ο ίδιος την χαρακτηρίζει. Μιλώντας για την Ευρώπη, ο 36χρονος Ιγκλέσιας είπε στην ίδια συνέντευξή του ότι, αν δεν σταματήσουν οι πολιτικές λιτότητας, τότε τα ακροδεξιά κινήματα θα συνεχίσουν να αυξάνουν τις δυνάμεις τους και θα γίνουν ένας αληθινός κίνδυνος για τη δημοκρατία.

Η Eurostat ξεγυμνώνει το success story των Σαμαρά – Βενιζέλου…

   του Μ ...

Συρρικνώθηκε κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες το ΑΕΠ της χώρας στο τελευταίο τρίμηνο του 2014, χρονικό διάστημα κατά το οποίο, σύμφωνα με τις «προβλέψεις» της προηγούμενης κυβέρνησης, θα γίνονταν «αισθητά τα σημάδια της οικονομικής ανάκαμψης»…

Η Ελλάδα παρουσίασε τη δεύτερη χειρότερη επίδοση το διάστημα Οκτωβρίου - Δεκεμβρίου πέρυσι, με -0,4%, πίσω μόνο από την Κύπρο, που είναι ο πρωταθλητής της ύφεσης με -0,7% σε τριμηναία βάση και -1,9% σε ετήσια.

Τα ελληνικά μεγέθη καταγράφουν ανακοπή της τάσης ανάκαμψης της οικονομίας της χώρας από τις αρχές του 2014, καθώς τα προηγούμενα τρία τρίμηνα καταγραφόταν μεγέθυνση σε τριμηνιαία βάση, ενώ η ετήσια μεταβολή του ΑΕΠ είχε περάσει σε θετικό πρόσημο από το δεύτερο τρίμηνο.

Η Ευρωζώνη στο σύνολό της παρουσίασε μεγέθυνση του ΑΕΠ κατά 0,9% σε ετήσια βάση, ελαφρά πάνω από το 0,8% του τρίτου τριμήνου. Αντίστοιχη μικρή βελτίωση καταγράφηκε και για το σύνολο της ΕΕ, με την ανάπτυξη να ενισχύεται στο 1,3%, από 1,2% το τρίτο τρίμηνο.

Το δηλητηριασμένο κλίμα στην ΕΕ

Το ύφος της συνεννόησης στην ΕΕ έχει εκτραχυνθεί. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι τριβές Βερολίνου και Αθήνας. Οπισθοδρόμηση σε μια εποχή που νομίζαμε ότι έχει ξεπεραστεί, εκτιμά ο Αλεξάντερ Κουντάσεφ.

Το πολιτικό κλίμα στην ΕΕ είναι δηλητηριασμένο. Μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας. Μεταξύ Αθήνας και ΕΚΤ. Μεταξύ 18 μελών της ευρωζώνης και της Αθήνας – και το αντίστροφο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση διολισθαίνει προς μια βαριά κρίση, αν δεν βρίσκεται κιόλας μέσα στη δίνη της. Ξαφνικά στους κόλπους αυτού του μοναδικού οικοδομήματος της ειρήνης αναβιώνουν εθνικές και μερικές φορές εθνικιστικές προκαταλήψεις. Ξαφνικά ο τόνος ανάμεσα στα κράτη-μέλη θυμίζει τόνο ανάμεσα σε εχθρούς και όχι σε εταίρους, που εδώ και δεκαετίες συνεννοούνται θετικά προδιατεθειμένοι οι μεν για τους δε.

Ο αρχισυντάκτης της DW Αλεξάντερ Κουντάσεφ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και τις προηγούμενες δεκαετίες χρησιμοποιήθηκαν τεχνάσματα στην ευρωπαϊκή διαπραγματευτική τράπεζα. Έγιναν παζαρέματα. Το πολιτικό πόκερ έφθασε μερικές φορές στα άκρα, καθώς η κάθε πλευρά ήλπιζε να διασφαλίσει το καλύτερο για την ίδια. Στα παιχνίδια αυτά πήραν μέρος όλα τα κράτη-μέλη χωρίς εξαίρεση. Με μια διαφορά: κανείς δεν προσβλήθηκε, κανείς δεν υβρίστηκε, δεν εκτοξεύθηκαν ανοιχτές και απροκάλυπτες απειλές ότι δεν θα τηρηθούν οι κανόνες και δεν θα γίνουν σεβαστές οι συμφωνίες.

Η νέα ελληνική κυβέρνηση όμως, που εξελέγη λόγω των προεκλογικών της υποσχέσεων και στηρίζεται σε μια ισχυρή εντολή, εισήγαγε αυτόν ακριβώς τον τόνο. Ένας δεξιός λαϊκιστής ως υπ. Άμυνας απειλεί ότι θα προωθήσει στην Ευρώπη μισό εκατομμύριο πρόσφυγες και θα παραβιάσει έτσι την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική για το άσυλο. Ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανοίγει στο διαπραγματευτικό πόκερ για την πολιτική διάσωσης του ευρώ ένα νέο μέτωπο ζητώντας από τη Γερμανία πολεμικές επανορθώσεις. Και η ελληνική κυβέρνηση κάνει συνεχώς λόγο για την τρόικα και τους Ευρωπαίους συμμάχους σαν να πρόκειται για δυνάμεις κατοχής, αν και στην ουσία πρόκειται για εταίρους.

Πρέπει να το πει κανείς ξεκάθαρα: τα μέλη της ευρωζώνης θέλουν να βοηθήσουν την Ελλάδα. Είναι όμως αυτονόητο ότι δεν το κάνουν χωρίς προσδοκίες και χωρίς όρους. Η αρχή ότι δεν μπορεί να καταπολεμά κανείς τα χρέη με νέα χρέη είναι λογική – και βοήθησε την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.

Να προσεγγίσουμε με ρεαλισμό το σήμερα

ΕΕ: πενήντα χρόνια επιτυχία

Εξίσου αδιαμφισβήτητο όμως είναι και το εξής: στην Ελλάδα η οικονομική αυτή αρωγή απέτυχε. Επ’ αυτού η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει δίκιο. Η Ελλάδα απειλείται από οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία, κι ακόμα χειρότερο: η Ελλάδα συγκλονίζεται από μια κρίση των κρατικών δομών.

Αυτός όμως δεν είναι λόγος για να κάνει κανείς τη Γερμανία αποδιοπομπαίο τράγο και να εκμεταλλευθεί στο διαπραγματευτικό πόκερ για τακτικούς λόγους το ζήτημα των επανορθώσεων για τα γερμανικά εγκλήματα πολέμου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Γερμανία έχει την ηθική υποχρέωση να αποζημιώσει κυρίως τα επιζώντα θύματα της κατοχής. Και οφείλει και μπορεί να εξετάσει, αν στον τομέα αυτόν μπορεί να κάνει περισσότερα από όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα.

Σε νομικό επίπεδο ωστόσο το ζήτημα των επανορθώσεων έχει εξαντληθεί. Αλλά και στο ζήτημα αυτό το ύφος έχει καθοριστική σημασία. Η Γερμανία μετά το τέλος της δικτατορίας και στα πλαίσια της ΕΕ στήριξε επανειλημμένα την Ελλάδα – όπως το έπραξαν και άλλες χώρες. Ήρθε η ώρα να επανορθώσουμε το κλίμα και να προσεγγίσουμε με ρεαλισμό τα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα. Αυτό ισχύει για την Αθήνα, όσο και για άλλες χώρες της ΕΕ. Αλλιώς η διάλυση της ΕΕ θα γίνει, μετά από 50 χρόνια επιτυχίας, αναπόφευκτη – σίγουρα όχι ηθελημένα, αλλά εξίσου σίγουρα με μοιραίες συνέπειες.

Αυτά, βεβαίως, τα λέει ένας σχολιαστής σε γερμανικό μέσο - και ειδικότερα στη Deutsche Welle...

Δεν νομίζουμε, βεβαίως, ότι τους "δηλητηριασμένους" τόνους στην πολιτική ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τους εισάγει η Αθήνα ...

"Δηλητηριασμένες" είναι οι πολιτικές  οι οποίες εφαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση - οι πολιτικές της λιτότητας που έχουν οδηγήσει (παρά τις διακηρύξεις και τις εξαγγελίες) δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και στη μαζική φτώχεια (και όχι μόνο στον ευρωπαϊκό Νότο).

Μόνο που η νέα ελληνική κυβέρνηση - παρά τη ρητορική και όσα λένε οι "σκληροπυρηνικοί" στη Γερμανία και την ΕΕ - φαίνεται ότι υιοθετεί αρκετές από αυτές τις "δηλητηριασμένες" πολιτικές ... 

Το... «γλωσσάρι» των ελληνικών διαπραγματεύσεων δημοσιεύει η Wall Street Journal!

Ξεχάστε το «Μνημόνιο» και την «τρόικα», η ελληνική κυβέρνηση χρησιμοποιεί νέους όρους, λέει η εφημερίδα στους αναγνώστες της

Το «γλωσσάρι» των ελληνικών διαπραγματεύσεων δημοσιεύει η αμερικανική οικονομική εφημερίδα Wall Street Journal, σε μια προσπάθεια να... κατατοπίσει τους αναγνώστες της.

«Οι συζητήσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της ξεκίνησαν την Τετάρτη το απόγευμα στις Βρυξέλλες και ένα τεχνικό κλιμάκιο επιθεωρητών αναμένεται στην Αθήνα την Πέμπτη ώστε να ξεκινήσει ο έλεγχος των τωρινών στοιχείων της Ελλάδας. Αλλά αυτό που μέχρι πριν λίγους μήνες γνωρίζαμε ως "η επιθεώρηση της τρόικας στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης", πλέον έχει διαφορετική νομενκλατούρα. Μετά τη νίκη του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου, η Αθήνα έχει κάνει μεγάλη προσπάθεια στην εξεύρεση καινοτόμων διατυπώσεων, ώστε να πείσει πιστωτές και λαό ότι οι διαπραγματεύσεις πλέον είναι εντελώς διαφορετικές από το παρελθόν. Όροι όπως «μνημόνιο» και «τρόικα» έχουν πεθάνει. Αντίθετα οι νέες λέξεις και οι ευφημισμοί έχουν πολλαπλασιαστεί», αναφέρει η εφημερίδα και προχωρά στην εξήγηση των όρων, έναν προς έναν.

Brussels Group: Τα πέντε μέρη που ξεκίνησαν τις τεχνικές διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες την Πέμπτη. Περιλαμβάνει αντιπροσώπους από τους διεθνείς δανειστές της Ελλάδας, -την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, που προηγουμένως γνωρίζαμε ως τρόικα-, τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας και την ελληνική κυβέρνηση. Αναμένεται να αντικαταστήσει στην ουσία τη λέξη «τρόικα» και τη λέξη «θεσμοί». 

Θεσμοί: Ο όρος αρχικά χρησιμοποιήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση για να περιγράψει την τρόικα των διεθνών επιθεωρητών που επισκέπτονταν τακτικά την Αθήνα για να επιβλέπουν την εφαρμογή της πολιτικής λιτότητας και περικοπών. Πολλοί υπουργοί της Ευρωζώνης προσπάθησαν να προσαρμοστούν στην χρήση του νέου αυτού όρου, αλλά ενώ ο Γάλλος Μισέλ Σαπέν δηλώνει πως αξίζει η προσπάθεια, ο Γερμανός ομόλογός του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προφανώς δεν πιστεύει κάτι τέτοιο. Χρησιμοποίησε τη λέξη «τρόικα» τρεις φορές σε μια δήλωση ενός λεπτού, πριν το τελευταίο Eurogroup.

Τρέχουσα Συμφωνία: Ο όρος τώρα χρησιμοποιείται για να δηλώσει το υφιστάμενο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας. Το νόμιμο όνομα του εγγράφου, «Μνημόνιο Κατανόησης» (MoU) έπεσε σε δυσμένεια (ή σκίστηκε, κατά τις λέξεις του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα). Είναι επίσης γνωστό και ως «πρόγραμμα». 

Συμβόλαιο για την Ανάκαμψη και την Ανάπτυξη της Ελληνικής Οικονομίας: Ο όρος επιλέχθηκε από την ελληνική κυβέρνηση για να περιγράψει μια πιθανή νέα συμφωνία διάσωσης με τους πιστωτές στο τέλος του Ιουνίου, που λήγει η Τρέχουσα. Αυτή θα είναι η τρίτη συμφωνία διάσωσης της χώρας από το 2010. 

Ευελιξία: Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα περιθώρια που έχουν δοθεί στην Ελλάδα για να αλλάξει ορισμένα από τα μέτρα στο σημερινό καθεστώς. Η ελληνική κυβέρνηση θέλει να ξαναγράψει στο σύνολο της την συμφωνία, ενώ οι πιστωτές της δέχονται μόνο μικρές αλλαγές.

Δανειακή Συμφωνία: Ο όρος χρησιμοποιείται από την ελληνική κυβέρνηση για να περιγράψει την Δανειακή Σύμβαση (MFAFA), η οποία καθορίζει πότε γίνονται οι πληρωμές στο πλαίσιο της τρέχουσας συμφωνίας. Αυτό ήταν το έγγραφο που έπρεπε να επεκταθεί για να δοθεί στην Ελλάδα ένα διάστημα επιπλέον τεσσάρων μηνών, ώστε να εφαρμόσει την ευελιξία στην τρέχουσα συμφωνία.

Επιτόπου Ανταλλαγή Στοιχείων: Αυτό που θα κάνουν τα τεχνικά κλιμάκια των Θεσμών και του Brussels Group, κάθε φορά που θα επισκέπτονται την Αθήνα. Η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αντικαταστήσει αυτές τις τακτικές επιθεωρήσεις του προγράμματος. Έχει, επίσης, πει ότι οι επικεφαλής των τριών θεσμικών οργάνων δεν θα ξαναπατήσουν το πόδι τους στην Αθήνα. Η ανταλλαγή των πραγματικών στοιχείων θα γίνεται από «τεχνικούς συμβούλους», οι οποίοι θα συναντούν Έλληνες αξιωματούχοι της ίδιας βαθμίδας και όχι υπουργούς της ελληνικής κυβέρνησης.

Ασάφεια, εποικοδομητική: Μια αγαπημένη φράση του Έλληνα Υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, που συνοψίζει όλους τους προηγούμενους όρους. Ο κύριος Βαρουφάκης χρησιμοποιεί τον όρο τόσο στην ελληνική, όσο και στην αγγλική γλώσσα για να περιγράψει την ασάφεια της συμφωνίας που έχει επιτευχθεί με τους πιστωτές της χώρας για την παράταση της ισχύουσας συμφωνίας. Αφήνει χώρο και στις δύο πλευρές για να περιγράψουν την συμφωνία στο αντίστοιχο εκλογικό τους ακροατήριο όπως επιθυμούν. Πολλοί Έλληνες, ωστόσο, δεν έχουν πειστεί από τη νέα ονοματολογία και κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι «βαπτίζει το κρέας ψάρι».

Νέα «Μανωλάδα» στην Πάτρα!

• )

Αποτροπιασμό προκαλεί στην κοινωνία της Πάτρας και όχι μόνο η αποκάλυψη ότι επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Αχαΐας εκμεταλλευόταν υπαλλήλους του που εργάζονταν στην πτηνοτροφική μονάδα που διατηρεί. 

Όλα ξεκίνησαν όταν δύο υπήκοοι Ρουμανίας κατήγγειλαν στην Αστυνομία την εργασιακής τους εκμετάλλευση από Έλληνα ιδιοκτήτη επιχείρησης πτηνοτροφείο στην Αχαΐα.



Ερευνώντας τις καταγγελίες οι αστυνομικοί συνέλαβαν δύο άνδρες, έναν Έλληνα 51 ετών (ιδιοκτήτης της επιχείρησης) και έναν Ρουμάνο 41 ετών. 

Η υπόθεση και οι λεπτομέρειές της θυμίζουν έντονα την αντίστοιχη περίπτωση των φραουλοπαραγωγών στη Μανωλάδα του νομού Ηλείας.


Αναλυτικότερα, στους δυο συλληφθέντες ασκήθηκε δίωξη κακουργηματικού χαρακτήρα, για τα - κατά περίπτωση - αδικήματα της εμπορίας ανθρώπων και της παράβασης της νομοθεσίας περί πρόληψης και καταστολής της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και περί όπλων.



Οι αστυνομικοί διερεύνησαν καταγγελία δύο υπηκόων Ρουμανίας, οι οποίοι αιτούμενοι αρωγή και προστασία, κατήγγειλαν την εργασιακή τους εκμετάλλευση από ιδιοκτήτη επιχείρησης πτηνοτροφείου στην Αχαΐα.



Όπως εξακριβώθηκε, οι δύο καταγγέλλοντες στις αρχές του τρέχοντος έτους, στρατολογήθηκαν στη Ρουμανία, από έναν άλλο αναζητούμενο Ρουμάνο, ο οποίος εκμεταλλευόμενος τη δεινή οικονομική τους κατάσταση και υποσχόμενος νόμιμη εργασία στη χώρα μας, με καλές συνθήκες και ικανοποιητικό μισθό, απέσπασε τη συναίνεση τους και τους έπεισε να ταξιδέψουν στη χώρα μας, για να εργαστούν στην επιχείρηση ιδιοκτησίας του 51χρονου στην Αχαΐα (πτηνοτροφείο).



Κατά την άφιξή τους στην Πάτρα, τους παρέλαβαν οι δύο συλληφθέντες και τους εγκατέστησαν σε οίκημα, με άσχημες συνθήκες υγιεινής, ελλιπή σίτιση και παντελή έλλειψη θέρμανσης, ενώ τους εξανάγκαζαν να εργάζονται καθημερινά, από το πρωί έως το βράδυ, χωρίς ανάπαυση.



Οι συλληφθέντες επιτηρούσαν συνεχώς τους εργάτες, τους οποίους κατακρατούσαν με τη χρήση ψυχολογικής και σωματικής βίας, χωρίς να τους καταβάλουν τις συμφωνηθείσες χρηματικές αμοιβές τους, προβαίνοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στην εργασιακή τους εκμετάλλευση. Επιπρόσθετα, ο 51χρονος έφερε αρκετές φορές κατά την επιτήρηση τους καραμπίνα ή πιστόλι, πυροβολώντας στον αέρα ή στο έδαφος κοντά στα πόδια τους για εκφοβισμό.



Από τη διερεύνηση της υπόθεσης εξακριβώθηκε, ότι ο συλληφθείς ιδιοκτήτης της πτηνοτροφικής μονάδας, μαζί με τον άλλο συλληφθέντα χρησιμοποιούσαν συστηματικά αλλοδαπούς εργάτες, τους οποίους στρατολογούσε στη Ρουμανία ο αναζητούμενος υπήκοος Ρουμανίας.



Κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης στις πτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, το πρωί στις 11-3-2015, συνελήφθησαν οι ανωτέρω δράστες, ενώ απελευθερώθηκαν άλλοι επτά υπήκοοι Ρουμανίας, για τους οποίους προέκυψε, ότι τυγχάνουν θύματα εμπορίας ανθρώπων με σκοπό την εργασιακή τους εκμετάλλευση.

Οι πιο άθλιες εργασιακές συνθήκες μαζί με το ρατσισμό και την ανθρώπινη βαρβαρότητα ... 

Γιατί απέτυχε η Ελλάδα εκεί όπου πέτυχαν Πορτογαλία και Ιρλανδία με τα προγράμματα

του Μ ...

Την ώρα που ελληνική κυβέρνηση μετράει τα... ψιλά στα δημόσια ταμεία για να βγάλει τον μήνα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία έχουν ήδη ξεκινήσει να αποπληρώνουν τα δάνεια προς το ΔΝΤ και μάλιστα νωρίτερα απ’ ό,τι ήταν προγραμματισμένο. Αυτές οι αντίθετες πορείες κάνουν αρκετούς να αναρωτιούνται: Γιατί το Μνημόνιο πέτυχε στις άλλες χώρες και όχι στην Ελλάδα;

Οι απαντήσεις στην ερώτηση αυτή διίστανται. Τεχνοκράτες, εντός κι εκτός Ελλάδος, αλλά και αξιωματούχοι, επισημαίνουν ότι το Μνημόνιο ή αλλιώς το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής πέτυχε και στη χώρα μας, παρά το μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό κόστος. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχουν και τεχνοκράτες, αξιωματούχοι –ακόμη και στελέχη της τρόικας– που παραδέχονται στην «Κ» ότι το πρόγραμμα απέτυχε στην Ελλάδα και μάλιστα για πολύ συγκεκριμένους λόγους, πολιτικούς και τεχνικούς:

Πρώτον, η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα-μέλος της Ευρωζώνης που ήρθε αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία. Το 2010 δεν υπήρχε καμία τεχνογνωσία από την πλευρά της Ευρωζώνης. Με αφορμή την Ελλάδα έγιναν οι απαραίτητες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της, αλλά έγιναν και λάθη, όπως παρατηρούν στελέχη του ΔΝΤ, τα οποία, μιλώντας στην «Κ», τα κωδικοποιούν ως εξής:

• Η Ευρωζώνη δεν δέχθηκε το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα διάσωσης. Το «κούρεμα» ήταν λέξη-ταμπού για την Ευρωζώνη, όπως ήταν και η λέξη διάσωση. Παρ’ όλα αυτά, σε πολιτικό επίπεδο περάσαμε από το «no bailout» (όχι διάσωση) στο «bailout» (διάσωση) και έτσι δημιουργήθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης. Ωστόσο, το θέμα του «κουρέματος» δεν πέρασε εγκαίρως, σε μία χώρα που είχε πρόβλημα λόγω τεράστιου χρέους. Ετσι, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα το οποίο έκανε το χρέος ακόμη πιο προβληματικό. Ολα αυτά είχαν λυθεί για την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, οι οποίες ζήτησαν βοήθεια το 2011 και φυσικά το πρόβλημά τους ήταν περίπου τέσσερις φορές μικρότερο από αυτό της Ελλάδας.

• Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είχε καμία εμπειρία και τεχνογνωσία σε διασώσεις και αναδιαρθρώσεις. Ετσι, κλήθηκε το ΔΝΤ, που έχει εμπειρία κυρίως στην επίλυση θεμάτων ρευστότητας και χρέους, να επιλύσει τα βαθιά διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης. «Θυμάμαι που η Κομισιόν στο πρώτο Μνημόνιο είχε εντάξει στις υποχρεώσεις της Ελλάδας όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες που δεν είχε θεσμοθετήσει μέχρι τότε – από τις πιο σχετικές μέχρι τις πιο άσχετες με το πρόβλημα, όπως π.χ. για τις κεραίες κ.λπ.», σημειώνει στέλεχος των τεχνικών κλιμακίων.

• Η Ευρωζώνη δεν είχε διάθεση να δώσει περισσότερα χρήματα και έτσι διαμορφώθηκε ένα πρόγραμμα τριών ετών. Αυτό σημαίνει τεράστια δημοσιονομική προσαρμογή σε ελάχιστο χρόνο (σκληρή λιτότητα και μεγάλη ύφεση), με ένα χρέος μη βιώσιμο και με μία χώρα με σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα σε όλα τα επίπεδα. Αυτό το μείγμα είχε ως αποτέλεσμα η ελληνική οικονομία να «σκάσει».

Δεύτερον, η πολιτική ηγεσία και τα ανώτατα στελέχη των υπουργείων στην Ελλάδα δεν είχαν πείρα ούτε και όρεξη να προχωρήσουν σε πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Τα δύο πρώτα χρόνια η Ελλάδα απλώς θεσμοθετούσε, αλλά στην πράξη δεν προχωρούσε τίποτα. Η προσαρμογή γινόταν μόνο από περικοπές και αύξηση φορολογίας, δηλαδή από την απλή λύση.

Τρίτον, η διαπραγματευτική ικανότητα της Ελλάδας ήταν ανύπαρκτη. Ουσιαστικά δεν υπήρχε διάλογος. Η τρόικα περίμενε ότι οι άνθρωποι των υπουργείων θα γνώριζαν καλύτερα την οικονομία τους και ότι θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν μία πρόταση ή να απορρίψουν ένα μέτρο με συγκεκριμένα επιχειρήματα και νούμερα. Σε ελάχιστες περιπτώσεις έγινε αυτό. Ετσι, ο διάλογος και η διαπραγμάτευση είχαν καταλήξει σε μονόλογο: «Ωραία, αφού δεν έχετε να προτείνετε κάτι, πάρτε αυτά τα μέτρα, αλλιώς δεν παίρνετε λεφτά». Η μόνη εύκολη λύση-αντιπρόταση ήταν «αντί γι’ αυτήν τη μεταρρύθμιση, π.χ. απολύσεις στο Δημόσιο, να αυξήσουμε φόρους και να κάνουμε κι άλλες περικοπές δαπανών;». Οταν τα πράγματα είχαν φτάσει στο απροχώρητο, η αντιπρόταση γινόταν εν μέρει δεκτή, μέχρι την επόμενη αξιολόγηση, όπου πάλι κατέληγαν σε αρκετές περικοπές και σε λιγότερες μεταρρυθμίσεις.

Τέταρτον, όταν ήρθαν τα πρώτα κλιμάκια της τρόικας στην Ελλάδα, είδαν μια χώρα παρατημένη στο έλεος του Θεού. Καμία μηχανοργάνωση, καμία δομή, έλλειψη στοιχείων για τα βασικά... «Θυμηθήκαμε μία αποστολή στην Αίγυπτο», είπε στέλεχος της Κομισιόν.

Μισή μεταρρύθμιση και πολλή λιτότητα

Και η μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή στην Ιστορία που πέτυχε η Ελλάδα δεν είναι επίτευγμα; Ναι, φυσικά, αλλά αν κόβεις συνέχεια δαπάνες και αυξάνεις φόρους, είναι δεδομένο ότι θα φτάσεις στα πλεονάσματα. Το θέμα είναι ότι δεν βελτιώνεις την οικονομία, δεν την κάνεις πιο ανταγωνιστική, δεν περιορίζεις τον πόνο της λιτότητας στους φορολογουμένους και στους εργαζομένους. Ως ενδεικτικό παράδειγμα αναφέρεται το εξής: παρά την τεράστια ύφεση (20,3% από το 2010 μέχρι το 2014), το γενικό επίπεδο τιμών (ακρίβεια) αυξήθηκε, ενώ τα εισοδήματα μειώθηκαν. Εγινε μία μεταρρύθμιση που αφορούσε τα εργασιακά (μείωση μισθών κ.λπ.) που έπληξε τους εργαζομένους. Πράγματι, το κόστος εργασίας μειώθηκε. Αλλά τα στοιχεία της τρόικας δείχνουν ότι οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών αυξήθηκαν, όπως επίσης αυξήθηκε το περιθώριο κέρδους των επιχειρήσεων. Με άλλα λόγια, έγινε μεταφορά εισοδήματος από τους εργαζομένους στις επιχειρήσεις. Αυτό διότι δεν άνοιξαν οι αγορές και τα κλειστά επαγγέλματα, δεν χτυπήθηκαν τα καρτέλ κ.λπ. Επομένως, μισή μεταρρύθμιση και πολλή λιτότητα σημαίνει διπλάσιος πόνος χωρίς αποτέλεσμα.

Τα στοιχεία των τεχνικών κλιμακίων που κάνουν τις αξιολογήσεις είναι χαρακτηριστικά: από το 2010 μέχρι τα τέλη του 2014, το ονομαστικό κόστος εργασίας μειώθηκε κατά 12%. Ομως, το γενικό επίπεδο τιμών αυξήθηκε κατά 2,5% με ύφεση 20%, ενώ η καθαρή αποταμίευση των επιχειρήσεων αυξήθηκε από το 7% το 2012 (όταν εφαρμόστηκαν οι περισσότερες μεταρρυθμίσεις στα εργασιακά) στο 8%.

Αποκάλυψη Σνόουντεν: Η Νέα Ζηλανδία παρακολουθεί μαζικά τους γείτονές της

                                                                                                        του Μ …

Μαζική παρακολούθηση κατά των γειτονικών της χωρών στην περιοχή του Ειρηνικού και της Ινδονησίας διεξάγει η Νέα Ζηλανδία, αποκαλύπτουν έγγραφα που έδωσε στη δημοσιότητα ο Έντουαρντ Σνόουντεν.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη New Zealand Herald, η υπηρεσία πληροφοριών της Νέας Ζηλανδίας (GCSB) παρακολουθούσε τηλεφωνήματα, επικοινωνία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και στοιχεία από μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Το υλικό, το οποίο συγκέντρωνε η υπηρεσία πληροφοριών της Νέας Ζηλανδίας (GCSB) κοινοποιούνταν στην NSA, η οποία μαζί με υπηρεσίες στην Αυστραλία, τη Βρετανία και τον Καναδά συνθέτουν το δίκτυο παρακολούθησης που αποκαλείται «Τα Πέντε Μάτια».

Τα έγγραφα, τα οποία έδωσε στη δημοσιότητα ο Έντουαρντ Σνόουντεν, ο φυγόδικος πρώην τεχνικός σύμβουλος της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSA), χρονολογούνται από το 2009. 

Σύμφωνα με αυτά, η υπηρεσία ηλεκτρονικής κατασκοπείας της Νέας Ζηλανδίας έχει υποκλέψει ηλεκτρονική αλληλογραφία, τηλεφωνικές επικοινωνίες από κινητά και σταθερά, μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και άλλου είδους επικοινωνίες σε μικρά κράτη του Ειρηνικού, περιλαμβανομένων των νήσων Φίτζι, Σαμόα, Σολομώντα και της Γαλλικής Πολυνησίας.

«Καταγράφουν και το παραμικρό τηλεφώνημα, το παραμικρό email και το στέλνουν κατευθείαν σε βάσεις δεδομένων, που είναι βάσεις δεδομένων της NSA» δήλωσε ο ερευνητής-συγγραφέας Νίκι Χέιγκερ στον ραδιοφωνικό σταθμό Radio New Zealand.

Ο Χέιγκερ, ο οποίος συνεργάζεται με την εφημερίδα New Zealand Herald και με την ιστοσελίδα Intercept για τη δημοσίευση των εγγράφων, δήλωσε ότι θα υπάρξουν και άλλες αποκαλύψεις.

Σύμφωνα με τα έγγραφα, ένας αξιωματούχος της GCSB είχε συνεργαστεί με τις αυστραλιανές μυστικές υπηρεσίες για κατασκοπεία εις βάρος της ινδονησιακής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας Telkomsel.

Ο πρωθυπουργός Τζον Κέι αρνήθηκε να σχολιάσει τις αποκαλύψεις, αλλά χθες, Τετάρτη, ερωτηθείς σχετικά με την αναμενόμενη δημοσιοποίησή τους απάντησε ότι τα έγγραφα είναι αναληθή, ενώ η GCSB αρνήθηκε να σχολιάσει.

Η GCSB απαγορεύεται να κατασκοπεύει τους κατοίκους της Νέας Ζηλανδίας, εκτός αν έχει εξουσιοδότηση για την υποστήριξη άλλων υπηρεσιών. Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζει νομικούς περιορισμούς για παρακολουθήσεις στο εξωτερικό.

Αίγυπτος: Δάσκαλος χτύπησε μέχρι θανάτου 12χρονο μαθητή επειδή ήταν αδιάβαστος

του Μ …

Από ξυλοδαρμό - τιμωρία από τον δάσκαλο του επειδή δεν ήταν... αδιάβαστος - έχασε τη ζωή του 12χρονος μαθητής στο Κάιρο της Αιγύπτου, όπως ανακοίνωσε το αιγυπτιακό υπουργείο Παιδείας.

Ο μαθητής πέθανε την Κυριακή «αφού είχε ξυλοκοπηθεί άγρια το Σάββατο από δάσκαλο», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Ήδη έχει διαταχθεί έρευνα για τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα το περιστατικό.

Ο Ισλάμ Σαρίφ ξυλοκοπήθηκε επειδή δεν είχε διαβάσει το μάθημά του. Ο δάσκαλος το τραυμάτισε στο κεφάλι και του δημιούργησε εσωτερική αιμορραγία.

Ο εκπαιδευτικός τόνισε ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον μαθητή, αλλά ότι ο ξυλοδαρμός «είναι μέρος της διαδικασίας πειθάρχησης».

Χωρίς περαιτέρω σχόλια...

Stratfor: Πιθανό ένα δημοψήφισμα ή πρόωρες εκλογές!

«Τους επόμενους μήνες η ελληνική κυβέρνηση θα δεχτεί μεγαλύτερες πιέσεις και γι' αυτό τον λόγο θα μπορούσε να καταστεί πραγματικότητα το ενδεχόμενο ενός δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών» αναφέρεται σε ανάλυση του αμερικανικού κέντρου στρατηγικών μελετών Stratfor, ενώ υπογραμμίζεται ότι «οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η ελληνική κυβέρνηση παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής, αλλά και ότι οι Έλληνες επιθυμούν την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Κατά συνέπεια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να εκπληρώσει και τις δύο εντολές χωρίς να προβεί σε συμβιβασμούς».

Όπως σημειώνεται, «οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης συναντήθηκαν στις 9 Μαρτίου στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν τις τελευταίες προτάσεις της Ελλάδας για τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Ταυτόχρονα, υψηλόβαθμα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης δήλωναν ότι η Αθήνα θα θέσει σε ψηφοφορία το μέλλον της χώρας εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία με τους πιστωτές της χώρας. Μολονότι οι δηλώσεις των Ελλήνων αξιωματούχων ήταν αόριστες και γρήγορα υποβαθμίστηκαν, τους επόμενους μήνες η ελληνική κυβέρνηση θα δεχτεί μεγαλύτερες πιέσεις και γι' αυτό τον λόγο θα μπορούσε να καταστεί πραγματικότητα το ενδεχόμενο ενός δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών».

Η ανάλυση επικαλείται δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών Γ.Βαρουφάκη και του υπουργού Άμυνας, Πάνου Καμμένου, σχετικά με το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος ή πρόωρων εκλογών, επισημαίνοντας ότι «αυτό που υποδηλώνουν, το λιγότερο, είναι ότι διενεργείται μια συζήτηση μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και του κυβερνητικού εταίρου (των ΑΝΕΛ), σχετικά με το ενδεχόμενο να ερωτηθούν οι πολίτες εάν θα πρέπει να εφαρμοσθούν οι πολιτικές που ζητά η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».

Στην ανάλυση διατυπώνεται και η άποψη ότι «το ενδεχόμενο εκλογών ή δημοψηφίσματος είναι σήμερα περισσότερο πιθανό από ό,τι το 2011, όταν το πρότεινε ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, για τον απλό λόγο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε για να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της Ελλάδας, να θέσει τέλος στα μέτρα λιτότητας και για να κρατήσει τη χώρα στην ευρωζώνη. Η Αθήνα, ωστόσο, αντιμετωπίζει ολοένα περισσότερες δυσκολίες στο να εκπληρώσει αυτούς τους στόχους ταυτόχρονα, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται να δώσει στην Ελλάδα περισσότερα χρήματα εάν η Αθήνα δεν εισάγει ουσιαστικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις όπου θα περιλαμβάνονται οι περικοπές δαπανών, η ιδιωτικοποίηση κρατικών εταιρειών, η αναμόρφωση του συνταξιοδοτικού συστήματος και της εργατικής νομοθεσίας. Από την άλλη πλευρά, η ελληνική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσει πολιτικές που αντιβαίνουν στις προεκλογικές υποσχέσεις και ότι θα επικεντρωθεί στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς».

Στη συνέχεια, σημειώνεται ότι «την ώρα που η Αθήνα και το Eurogroup συζητούν το μέλλον της Ελλάδας, οι Έλληνες ψηφοφόροι μοιάζουν παγιδευμένοι στη μέση. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ελληνική κυβέρνηση παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής, αλλά και ότι οι Έλληνες επιθυμούν την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Κατά συνέπεια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να εκπληρώσει και τις δύο εντολές χωρίς να προβεί σε συμβιβασμούς. Το δίλημμα κάνει την εμφάνισή του την ώρα που αναδύονται εσωτερικές διαμάχες στον ΣΥΡΙΖΑ, με ορισμένες αριστερές ομάδες να επικρίνουν τις πρόσφατες προτάσεις της κυβέρνησης ή και να αντιπροτείνουν την έξοδο της χώρας από το ευρώ. Οι πιστωτές της Ελλάδας αντιμετωπίζουν επίσης τους δικούς τους πολιτικούς περιορισμούς, οι οποίοι επιδρούν στις διαπραγματευτικές τους θέσεις. Στη Γερμανία, οι πιο συντηρητικές ομάδες του κυβερνώντος κόμματος αντιτίθενται στις παραχωρήσεις έναντι της Αθήνας, ενώ η Γερμανία ανησυχεί ότι οι παραχωρήσεις προς τον ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσαν στην ενίσχυση άλλων αντισυστημικών κομμάτων στην ευρωζώνη, ενώ μια επιτυχής κατάληξη για τον ΣΥΡΙΖΑ στις διαπραγματεύσεις θα οδηγούσε και άλλες κυβερνήσεις, στο μέλλον, να διεκδικήσουν παρόμοιες υποχωρήσεις».

Επίσης, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι «εξαιτίας αυτών των αντικρουόμενων συμφερόντων, θα υπάρξει πολιτική ένταση τους επόμενους μήνες στην ευρωζώνη. Η τρέχουσα συμφωνία μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της είναι τόσο εύθραυστη ώστε θα μπορούσε να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή τους επόμενους τέσσερις μήνες. Η στρατηγική της Αθήνας είναι να προβεί σε επιλεκτικές υποσχέσεις προς τους πιστωτές της και να ψηφίσει τόσες μεταρρυθμίσεις όσες απαιτούνται για να διασφαλίσει την τελευταία δόση του σχεδίου διάσωσης (περίπου 7 δισ. ευρώ) χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις στο εσωτερικό. Η Ελλάδα θα μπορέσει πιθανώς να ολοκληρώσει το σχέδιο διάσωσης στα τέλη Ιουνίου, αλλά αμέσως μετά θα βρεθεί αντιμέτωπη με ακόμη μεγαλύτερες προκλήσεις, καθώς δεν θα μπορέσει ενδεχομένως να επιστρέψει στις πιστωτικές αγορές λόγω του υψηλού δανειακού κόστους και συνεπώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ασκήσει πιέσεις για ένα τρίτο σχέδιο διάσωσης. Κάτι που θα ήταν πολιτικά απαράδεκτο για τον ΣΥΡΙΖΑ».

Τέλος, επισημαίνεται ότι «κατά συνέπεια, η Ελλάδα θα ασκήσει πιέσεις για ελάφρυνση του χρέους, το πιθανότερο υπό την μορφή επέκτασης της περιόδου ωρίμανσης των δανείων, χαμηλότερων επιτοκίων ή με αποπληρωμές συνδεδεμένες με την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Μολονότι κάποιες κυβερνήσεις της ευρωζώνης θα αποδέχονταν ενδεχομένως αυτές τις προτάσεις, η όποια συμφωνία θα εμπεριείχε αυστηρούς όρους. Οι όροι αυτοί θα ασκούσαν στον ΣΥΡΙΖΑ ισχυρές πιέσεις, καθώς θα έπρεπε να αποφασίσει εάν θα εγκατέλειπε ορισμένες από τις προεκλογικές του υποσχέσεις και θα αποδέχονταν τα αιτήματα της ΕΕ ή εάν θα τις απέρριπτε, προκαλώντας ενδεχομένως την χρεοκοπία και την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Αυτό είναι το πλαίσιο εντός του οποίου η ελληνική κυβέρνηση θα αισθάνονταν ενδεχομένως ότι δεν διαθέτει την εντολή του εκλογικού σώματος για τη λήψη μιας τόσο κρίσιμης απόφασης, καθιστώντας πιθανό ένα δημοψήφισμα ή τη διενέργεια πρόωρων εκλογών».